سه‌شنبه‌های بدون خودرو مرهمی بر کاهش آلودگی هوا

به گزارش "پدال نیوز" به گزارش پدال نیوز به نقل از باشگاه خبرنگاران جوان؛ این هفته بیست و نهمین هفته از تولد پویش مردمی سه‌شنبه‌های بدون خودرو است، پویشی که به ابتکار دوستداران محیط زیست اراک مطرح و  با حمایت روزافزون مردم سایر مناطق و سازمان حفاظت محیط زیست هر هفته نسبت به قبل خیل کثیری از دوستداران آسمان آبی در اقصی نقاط کشور را به خود جذب کرده ،به طوریکه حتی شهردار دومین شهر ثروتمند ایران با دوچرخه به محل کار خود رفته و رئیس بیمارستان قدس در اراک  به کارمندان خود که از دوچرخه استفاده کنند پاداشی مبنی بر روزانه 3 هزار تومان پرداخت می کند.
 
سه‌شنبه‌های بدون خودرو از مرزهای ایران گذشته و ایرانیان مقیم اروپا و ایالت متحده آمریکا نیز به این پویش پیوسته‌اند.
 
پویش مردمی سه‌شنبه‌های بدون خودرو بدون پشتوانه دولتی و تنها با کمک مردم بسیاری از  ورزشکاران و هنرمندان شروع به کار کرده و هر روز شاهد پیوستن بسیاری از هم‌وطنان خود به این طرح هستیم حتی وزیر ورزش و جوانان در خصوص این طرح گفته‌: اگر می‌خواهیم رکورد شکنی کنیم نیاز به هوای پاک داریم و باید از سه‌شنبه‌های بدون خودرو حمایت کنیم.
 
* چرا سه شنبه‌های بدون خودرو مهم است؟
 
در شهری مانند تهران روزانه حدود 20 میلیون ساعت از عمر شهروندان در ترافیک خیابان ها می گذرد که میزان ارزش آن، معادل 10 هزار میلیارد تومان در سال برآورد شده و دقیقاً معادل این مقدار پول از جانب ایرانیان صرف خرید سالانه سیگار و داروهای ضدسرطانی می‌شود.
 
در حالی که با حذف این 30 هزار میلیارد تومانی که از خرید سالانه سیگار و داروهای سرطانی و گذران ارزش واقعی ایستادن در ترافیک  حاصل  می‌شود به راحتی می‌توانستیم تحولی بنیادین در نظام آموزش و پرورش بهداشت، سلامت ارتقاء فرهنگ ساخت مدارس طبیعت و ورزشگاه‌هایی با استاندارد بالاتر هزینه کنیم.
 
با 30 هزار میلیارد در سال هزینه‌ای ناصحیح می‌توانیم پیست‌های ایمنی برای دوچرخه‌سواری در شهری مانند تهران که از شدت بار آلودگی در حال خفگی است تدارک ببینیم تا با تشویق مردم به دوچرخه‌سواری به تدریج به حذف خودروهای شخصی و تک سرنشینی که در 80 درصد از آلودگی‌های پایتخت مقصرند پایان دهیم.
 
این در حالی است که تهرانی‌ها با مشکل دیابت و چاقی روبرو هستند که این مورد نیز از عوامل ابتلا به سرطان است.
 
سه‌شنبه‌های بدون خودرو  علاوه بر اینکه از حجم ترافیک در سطح شهر می‌کاهد دریافت دیگری نیز ارائه می‌دهد که مردم با تلاش و مطالبه محورانه‌تر می‌توانند یک مشکل را حل کنند در ادامه از مقامات شهری در خصوص افزایش  خطوط حمل و نقل خطوط ایمن ریلی و دوچرخه‌سواری مطالبه‌گری کرده تا جهت‌گیری توسعه شهری را تغییر دهند.
 
به جای اینکه مسئولان تسهیلاتی را برای خودرو سواران تک سرنشین فراهم کنند می‌توانند هزینه اجتماعی این قبیل افراد را افزایش دهند تا شاید حضور آنها کمرنگ شود.
 
با اینکه پویش سه‌شنبه ‌های بدون خودرو یک پویش محیط‌ زیستی است اما در اصل یک پویش اجتماعی است که نه تنها به ایرانیان بلکه به مردم جهان می‌دهد که در یک گوشه از آسیای جنوب غربی مردم زندگی می‌کنند که به رم تمام مشکلات اقتصادی، سالها تحریم، هشت سال جنگ تحمیلی، به قدری محیط‌زیست و اتحادشان برایشان اهمیت دارد که حاضرند برای بازگرداندن آسمان آبی، از ابزارهای رفاهی خود بگذرند.
 
شهردار بوگوتا پایتخت کلمبیا در خصوص شاخص جامعه توسعه یافته می‌گوید: شاخص جامعه توسعه یافته این نیست که مردم فقیر آن از یک خودرو شخصی برخوردار باشند بلکه شاخص جامعه این است که ثروتمندان آن از سرویس حمل و نقل عمومی استفاده کنند اگر به این سمت حرکت کنیم و این پویش در جای‌جای‌ شهرهای کشورمان جا خشک کند می‌توانیم پیام بزرگی به جهانیان داده و ردپای ماندگار‌تری در مدیریت نوین‌جهان از خود بر جای بگذاریم.
 
هم‌اکنون 115 شهر  در ایران به پویش سه‌شنبه‌های بدون خودرو پیوسته‌اند و مردم باید بدانند که خود به تنهایی می‌توانند بسیار مؤثر باشند، آنها می‌توانند به راحتی با عدم استفاده از خودرو شخصی، استفاده از دوچرخه، پرهیز از حتی یک کیسه پلاستیکی، عدم مصرف سیگار و حتی عدم استفاده از آسانسور ساختمان برای تعداد طبقه‌های کمتر می‌توانند سالانه 30 الی 40 هزار میلیارد تومان به اقتصاد کشور کمک کنند.
 
در حال حاضر 8 کلان‌شهر ایران غرق در آلودگی است و هر ساله 23 هزار ریال خسارت ناشی از آلودگی هوا در این شهرها به وقوع می‌پیوندد و تنها راه چاره رفع این معضل همگام بودن یکایک مردم با مسئولان است.
 
*توقف ساخت موتورسیکلت بنزینی
 
در حال حاضر در کلان شهر تهران 750 هزار موتورسیکلت تردد می‌کند که هر یک از آنها به اندازه 8 خودرو هوا را آلوده می‌کند اما در این بین مسئولان تصمیمی اتخاذ کردند که از ابتدای پاییز سال 95 هیچ موتورسیکلت بنزین سوزی در کشور ساخته نشود و در یک فرجه زمانی مشخص تمامی موتورسیکلت‌های بنزینی موجود به نوعی از دودی یا برقی مبدل شوند.