آشتی بعد از 30 سال رفاقت و 3 سال قهر!
پدال نیوز: بالاخره بعد از روزها رایزنی و ماه ها گفت و گو و فصل ها جنگ و جدال با موافقت و مخالفت های بسیار، قرارداد پیش بینی شده میان دو گروه خودروسازی بزرگ یکی در آسیا و دیگری در اروپا بسته شد.
به گزارش "پدال نیوز" به گزارش پدال نیوز به نقل از پرشین خودرو، قراردادی که خلاصه آن همکاری دوباره ایران و فرانسه بر سر «تولید خودرو» بعد از 3 سال توقف همکاری و 30 سال همکاری مشترک بود این بار اما قضایا تا حدی فرق کرد.
چنانچه در قراردادهای پیشین ایران فقط قطعات را سر هم می پیچید و به بازار روانه می کرد این بار اما در هنگام فشردن دست ها قول گرفته شده هر دو طرف به یک میزان منتفع شوند.
از طرفی چون همیشه حاضران در یک طرف ماجرا، تمایل دارند خودشان را برنده نشان دهند اینطور القا شد که ایران به بازار منطقه ای پژو تبدیل خواهد شد و سالانه هزاران میلیارد نصیب ایران می شود و از دیگر سو در میان فرانسوی ها جشن فروش تعداد بیشتری خودرو طی سال گرفته شد که ناگفته پیداست در یک قرارداد کاملا طبیعی است.
اما به دور از هیجان زدگی باید یک مساله را در این قرارداد همیشه مد نظر قرارداد و آن همکاری دوباره با پژو است و نه شرکتی مثل "ب.ام.و" که به طور کلی مراوده خاصی با ایران برعکس دیگر همتای آلمانی خود ندارد و این یعنی آماده بودن «زمینه» این همکاری.
به دلیل پیشینه همکاری چندین ساله، به اصطلاح «لِم» قطعات پژو دست تولیدکنندگان ایرانی آماده است و حداکثر زمانی که نیاز است تطبیقی با قطعات جدید پژو در خصوص قطعات لحاظ شود نهایتا یک سال است. حال تصور کنید اگر این قرار داد با شرکتی مانند "ب.ام.و" یا فیات بسته می شد چه اتفاقی می افتاد. همکاری با شرکتی که هیچ زمینه ای از قبل برای آن وجود ندارد و آن تطبیق دادن تولیدکنندگان با نوع قطعات این شرکت با صرف زمانی دست کم 5 ساله.
با یک حساب و کتاب ساده متوجه می شویم چنانچه دست کم 30 درصد قطعات خودروهایی که قرار است سال آینده در ایران ساخته شود از قطعاتی باشد که در داخل کشور تولید می شود چه سود انبوهی که نصیب تولید کنندگان داخلی می شود و می تواند نجات بخش آنان از وضع کنونی باشد.
انتقاد هایی که هم در این چند روز اخیر توسط کارشناسان مطرح شده می تواند چراغ راه باشد چه آنجا که برخی کارشناسان می گویند اگر در کنار مونتاژ خودروهای تعیین شده بحث طراحی داخلی هم مطرح بود شاید ایران خودرو از جایگاه رفیع تری در این قرارداد برخوردار می شد.
به هر حال این قرارداد بسته شده است و مانند تمام قراردادها ممکن است کاستی هایی هم داشته باشد اما به نظر می رسد این قرارداد یک آغاز خوب باشد برای همکاری مجدد و احتمالا طولانی مدت.
هرچه هست همه می خواهند این قرار داد در نهایت به نفع دو طرف باشد چرا که بازار همکاری های مشترک معمولا به یک سال و دو سال ختم نمی شود.
چنانچه در قراردادهای پیشین ایران فقط قطعات را سر هم می پیچید و به بازار روانه می کرد این بار اما در هنگام فشردن دست ها قول گرفته شده هر دو طرف به یک میزان منتفع شوند.
از طرفی چون همیشه حاضران در یک طرف ماجرا، تمایل دارند خودشان را برنده نشان دهند اینطور القا شد که ایران به بازار منطقه ای پژو تبدیل خواهد شد و سالانه هزاران میلیارد نصیب ایران می شود و از دیگر سو در میان فرانسوی ها جشن فروش تعداد بیشتری خودرو طی سال گرفته شد که ناگفته پیداست در یک قرارداد کاملا طبیعی است.
اما به دور از هیجان زدگی باید یک مساله را در این قرارداد همیشه مد نظر قرارداد و آن همکاری دوباره با پژو است و نه شرکتی مثل "ب.ام.و" که به طور کلی مراوده خاصی با ایران برعکس دیگر همتای آلمانی خود ندارد و این یعنی آماده بودن «زمینه» این همکاری.
به دلیل پیشینه همکاری چندین ساله، به اصطلاح «لِم» قطعات پژو دست تولیدکنندگان ایرانی آماده است و حداکثر زمانی که نیاز است تطبیقی با قطعات جدید پژو در خصوص قطعات لحاظ شود نهایتا یک سال است. حال تصور کنید اگر این قرار داد با شرکتی مانند "ب.ام.و" یا فیات بسته می شد چه اتفاقی می افتاد. همکاری با شرکتی که هیچ زمینه ای از قبل برای آن وجود ندارد و آن تطبیق دادن تولیدکنندگان با نوع قطعات این شرکت با صرف زمانی دست کم 5 ساله.
با یک حساب و کتاب ساده متوجه می شویم چنانچه دست کم 30 درصد قطعات خودروهایی که قرار است سال آینده در ایران ساخته شود از قطعاتی باشد که در داخل کشور تولید می شود چه سود انبوهی که نصیب تولید کنندگان داخلی می شود و می تواند نجات بخش آنان از وضع کنونی باشد.
انتقاد هایی که هم در این چند روز اخیر توسط کارشناسان مطرح شده می تواند چراغ راه باشد چه آنجا که برخی کارشناسان می گویند اگر در کنار مونتاژ خودروهای تعیین شده بحث طراحی داخلی هم مطرح بود شاید ایران خودرو از جایگاه رفیع تری در این قرارداد برخوردار می شد.
به هر حال این قرارداد بسته شده است و مانند تمام قراردادها ممکن است کاستی هایی هم داشته باشد اما به نظر می رسد این قرارداد یک آغاز خوب باشد برای همکاری مجدد و احتمالا طولانی مدت.
هرچه هست همه می خواهند این قرار داد در نهایت به نفع دو طرف باشد چرا که بازار همکاری های مشترک معمولا به یک سال و دو سال ختم نمی شود.
گزارش خطا
پسندها: 0
ارسال نظر
آخرین اخبار
تعمیرگاه مرکزی نیلان خودرو شمس افتتاح سد گره دولتی اسقاط خودروهای فرسوده ورود دادستانی تهران به خالی فروشی خودرو فروش 3 مدل تویوتا نیلان خودرو آغاز شد نامه هشدار آمیز انجمن واردکنندگان خودرو به دادستان تهران خودرو در محدوده رکود فروردین مرجع نظارت بر کیفیت کاتالیست خودروها تغییر کرد تزریق ۴.۶ همت پول برای اسقاط دودزاها افت ۳۹درصدی تولید خودروهای تجاری ۵ سال بدون کارنامه کیفیت خودرو هشدار جگوار لندروور به کپیکاران چینی اگر کارت سوخت نداشته باشیم چه کنیم؟ رشد تولید خودرو در چین تقریبا متوقف شد ! مرکز تست تصادف AQS در جمع برگزیدگان استاندارد استان تهران قرار گرفت کی ام سی ایگل تمام برقی کرمان موتور معرفی شد +تصاویر صنعت خودرو در مسیر افزایش هزینههای تمامشده وام نوسازی خودرو فرسوده دقیقا به چه کسانی تعلق میگیرد؟ لزوم ورود رئیس جمهور جهت رفع مانع تراشی بانک مرکزی در مسیر واردات خودرو کروز به دنبال تسلط بر مدیریت ایران خودرو است انحصار در انحصار با عرضه «سهام تودلی» دور جدید واگذاری سهام ایران خودرو ابهام حقوقی دارد واکنش مجلس به درخواست تعویق استانداردهای خودرویی تغییر نقشه واردات قطعات خودرو 25 روزه کرولا کراس و کرولا الیت هیبرید را تحویل بگیرید وقتی فوتبال، فراتر از نتیجه یک مسابقه معنا پیدا میکند
شرایط فروش