بهترین کراس اوورهای جمع و‌ جور و لوکس(1) +تصاویر

پدال نیوز: شاسی‌بلند-کراس‌اورها رفته‌رفته بخش عمده‌ای از خودروهایی هستند که در جاده‌ها وخیابان‌ها تردد می‌کنند و به نظر می‌رسد که این روند ادامه داشته باشد.

به گزارش "پدال نیوز" به گزارش پایگاه خبری پدال نیوز- مسعود انیس حسینی: شاسی‌بلند-کراس‌اورها رفته‌رفته بخش عمده‌ای از خودروهایی هستند که در جاده‌ها وخیابان‌ها تردد می‌کنند و به نظر می‌رسد که این روند ادامه داشته باشد. بخشی از بازار که قبلاً‌به سدان‌های لوکس جمع‌وجور اختصاص داشته، اینکه تحت نفوذ کراس‌اورها قرار گرفته است. هر مشتری در بازار خودرو، فارغ از بودجه و ذائقه‌ای که برای خرید دارد، می‌خواهد یکی از این شاسی‌بلندهای کاربردی و احتمالاً عضلانی را داشته باشد. انتخاب‌های متنوع پیش‌روی این مشتریان در بازار، کم نیستند.

بهترین کراس‌اورهای جمع‌و‌جور و لوکس (قسمت اول)

در ادامه، بهترین مدل‌های ۲۰۱۶ یا 2017 از کراس‌اورهای لوکس کامپکت را که هم‌اکنون در بازار خودرو در دسترس هستند، مرور می‌کنیم.

۱۵) کادیلاک SRX

>کادیلاک SRX یک گزینه پیشرو در کلاس خودرویی‌ای است که قبلاً توسط مدل محافظه‌کارانه لکسس RX پایه‌گذاری شده است. خریداران می‌توانند از بین دو نوع سیستم دیفرانسیل جلو و تمام‌چرخ متحرک، و همین‌طور دو آپشن مختلف سیستم تعلیق با درجه صلبیت متفاوت، انتخاب خود را داشته باشند.

تعویض دنده‌ها در گیربکس‌ ۶ دنده اتوماتیک، گاهی اوقات آن‌چنان نرم نیست و موتور ۳/۶ لیتری V6 سر و صدای زیادی در هنگام شتاب‌گیری ایجاد می‌کند. این در حالی است که در سرعت‌های معمول، کابین SRX از شرایط آرام و ساکتی برخوردار است.

SRX علی‌رغم سطح عملکرد پایین‌تر نسبت به سایر رقبا، به عنوان گزینه محبوب در بین مشتریان کراس‌اورها مطرح است. با این حال، رابط کاربری اعصاب‌خردکن در نمایشگر لمسی و تجربه رانندگی ناامید کننده، موضوعاتی نیستند که بتوان به‌سادگی از کنار آنها گذشت. مدل ۲۰۱۶، آخرین نسخه از کادیلاک SRX خواهد بود و قرار است که با مدل جدید XT5 جایگزین گردد. بنابراین، احتمالاً نمایندگی‌های کادیلاک ظرفیت مذاکره بیشتری را در هنگام معامله داشته باشند.

۱۴) ولوو XC70

XC70 چیزی بین یک شاسی‌بلند و یک استیشن‌واگن است، امّا ولوو علاقه دارد که آن را با عنوان یک «شاسی‌بلند» ارائه کند؛ هر چند که این مدل قرابت بیشتری با یک «استیشن‌واگن» دارد. گزینه‌های پیشرانه از یک موتور توربوی چهار سیلندر با حجم ۲ لیتر و قدرت ۲۴۰ اسب‌بخار شروع می‌شود که با استفاده از یک گیربکس ۸ سرعته اتوماتیک، قدرت خود را به چرخ‌های جلو منتقل می‌کند. اگر بخواهید یک مدل دو دیفرانسیل داشته باشید، یک موتور توربوی پنج سیلندر دریافت می‌کنید که قدرتی برابر ۲۵۰ اسب‌بخار تولید می‌کند و با یک گیربکس ۶ سرعته اتوماتیک همراه است.

فاصله خودرو از سطح زمین به میزان مناسب ۲۱۱ میلی‌متر است. امّا این حقیقت که XC70 یک نسخه «قدبلندتر» از V70 واگن است، به این معناست که ارتفاع رانندگی در این مدل به اندازه رقیبانش نیست. به سبک سایر محصولات ولوو، مجموعه‌ای از امکانات ایمنی در دسترس قرار می‌گیرند؛ از جمله سیستم ترمز اضطراری که می‌توان از بسیاری از برخوردها با وسایل نقلیه دیگر و عابران پیاده جلوگیری کند.

۱۳) ولوو XC60

XC60 به عنوان یک گزینه جذاب برای آلمانی‌های حاضر در این کلاس، یک خودروی اسپورت محسوب نمی‌شود، ولی از یک سواری راحت، یک کابین هوشمند و مجموعه‌ای از تکنولوژی‌های ایمنی برخوردار است. نسخه‌های دیفرانسیل جلو از این مدل، یک متور ۲ لیتری توربوی چهار سیلندر با قدرت ۲۴۰ اسب‌بخار دریافت می‌کنند و این در حالی است که یک موتور توربوی ۲/۵ لیتری پنج سیلندر به همراه سیستم دیفرانسیل تمام‌چرخ متحرک عرضه می‌شود.

همچنین خریداران مدل‌های دو دیفرانسیل می‌توانند از یک موتور با توربوشارژر و سوپرشارژر ۲ لیتری چهار سیلندر با قدرت ۳۰۲ اسب‌بخار نیز استفاده کنند. هر دو نوع موتور چهار سیلندر در کنار یک گیربکس اتوماتیک ۸ سرعته و موتور پنچ سیلندر در کنار یک گیربکس ۶ سرعته اتوماتیک در دسترس قرار می‌گیرند.

سبک اسکاندیناوی و مجموعه‌ گسترده‌ای از تجهیزات ایمنی باعث می‌شود که مالکان XC60 احساس راحتی و امنیت مناسبی داشته باشند. شاید یکی از نقاط ضعف پیشرانه محجوب XC60، سیستم استاپ‌-استارت اتوماتیک باشد که برای کاهش مصرف سوخت استفاده می‌شود؛ سیستمی که عملکرد آن کاملاً قابل‌لمس است و البته، خوشبختانه می‌توان ‌آن را از کار انداخت. قرار گرفتن این مدل از ولوو در نزدیکی‌های پایین‌ترین رده کلاس خودرویی، احتمالاً به این دلیل است که مدت زیادی از معرفی آن در سال ۲۰۰۹ می‌گذرد.

۱۲) اینفینیتی QX50

یک سواری آرام و خونسرد، شاسی متعادل و یک پیشرانه کاریزماتیک به QX50 کمک می‌کند تا گزینه‌ای ورزشکارانه برای مشتریان باشد. شاید تنها در چیزی که در میان، درنظر گرفته نشده، ارتباط مؤثر فرمان است. یک موتور ۳/۷ لیتری V-6 با قدرت ۳۲۵ اسب‌بخار و یک سیستم گیربکس خشک ۷ سرعته اتوماتیک، تنها گزینه پیشرانه QX50 را تشکیل می‌دهند.

این مدل در حالت استاندارد به صورت دیفرانسیل عقب عرضه می‌شود و این در حالی است که امکان انتخاب دیفرانسیل تمام‌چرخ متحرک نیز وجود دارد. QX50 که قبلاً دارای کابین مجهزی بوده، برای مدل ۲۰۱۶ طول بیشتری پیدا کرده و در نتیجه، میزان فضای پاها در عقب به میزان ۱۰۴ میلی‌متر افزوده شده است.

صفحه نمایش ۷ اینچی برای سیستم اطلاعات و سرگرمی اینفینیتی QX50 از بسیاری از نمونه‌های مشابه در مدل‌های رقیب کوچکتر است و همین‌طور، طرح‌های گرافیکی در آن قدیمی به نظر می‌رسند. این در حالی است که آپشن‌هایی مانند سیستم راهبری، کروز کنترل انطباقی و هشدار برخورد از جلو، موقعیت مناسبی را برای آن ایجاد می‌کنند. امّا در هر صورت، QX50 نیاز به یک بازنگری کامل در طراحی خود دارد تا بتواند همچنان در صحنه رقابت باقی بماند.

۱۱) آکورا RDX

RDX برای کسانی که برای ویژگی‌های چون راحتی، ایمنی و تکنولوژی بیشتر از دینامیک رانندگی، ارزش قائل هستند، یک کراس‌اور لوکس محسوب می‌شود. در این مدل، موتور ۳/۵ لیتری V-6 قدرتی معادل ۲۷۹ اسب‌بخار تولید می‌کند و چرخ‌های جلو را از طریق یک گیربکس اتوماتیک ۶ سرعته به همراه پدل‌شیفتر به حرکت می‌اندازد. سیستم دیفرانسیل تمام‌چرخ متحرک به صورت یک آپشن عرضه می‌شود.

آکورا RDX مصرف سوخت مناسبی دارد و شاسیِ آن برای یک رانندگی آرام تنظیم شده است. همچنین تجهیزات ایمنی هوشمندی شامل کروز کنترل انطباقی و هشدار برخورد از جلو در این مدل ارائه شده‌اند. آنچه در اینجا فراموش می‌شود، نبود هر گونه علاقه به رانندگی محصولات آکورا ست که باعث می‌شود که RDX نتواند در رده‌های بالایی کلاس خودرویی‌اش حضور داشته باشد.

۱۰) لندروور دیسکاوری اسپورت

طراوت بیشتر در چهره ظاهری دیسکاوری اسپورت باعث می‌شود که برخی قابلیت‌های مهم این خودرو در خارج از جاده، از نگاه‌ها پنهان باقی بماند؛ موضوعی که باعث می‌شود که این مدل از بسیاری از رقبایش متمایز شود. البته شاید یک موتور ۲ لیتری توربوی چهار سیلندر با قدرت ۲۴۰ اسب‌بخار و یک گیربکس اتوماتیک ۹ سرعته شاید همیشه زوج خوشبختی نباشند؛ چرا که برخی اوقات واکنش‌ها نسبت به پدال گاز با اندکی تأخیر همراه است. لندروور دیسکاوری اسپورت در حالت استاندارد، به صورت دو دیفرانسیل است و این در حالی است که یک سیستم ۴ حالته «واکنش به مسیر»، آن را برای حالت‌های مختلف، اعم از ماسه، برف، سنگ و گِل، آماده می‌کند.

در دیسکاوری اسپورت امکان انتخاب آپشن ردیف سوم صندلی‌ها با ابعاد کوچک وجود دارد که ظرفیت خودرو به صورت اسمی، به ۷ سرنشین می‌رساند. در حالی ردیف سوم صندلی‌ها ممکن فضای خفه‌کننده‌ای داشته باشد، ولی صندلی‌های ردیف دوم شرایط مناسبی دارند. هندلینگ دیسکاوری اسپورت با سایر رقبا قابل‌مقایسه است، ولی وضعیت سواری ممکن است چندان راحت نباشد؛ به‌ویژه با استفاده از چرخ‌های ۲۰ اینچی.

نمایشگر لمسی سیستم اطلاعات و سرگرمی، شرایط متوسطی دارد و نسبت به برخی از سیستم‌های مشابه مدل‌های رقیب، در سطح پایین‌تری قرار می‌گیرد.

۹) لینکلن MKX

MKX با استفاده از یک طراحی منحصر به فرد در بدنه و سطح بالای تجهیزات استاندارد، سعی بر این دارد که خود را از فورد اِج متمایز کند؛ مدلی که بر اساس آن ساخته شده است. پیشرانه استاندارد این مدل، یک موتور ۳/۷ لیتری V-6 با قدرت ۳۰۳ اسب‌بخار است و این در حالی است که امکان استفاده از آپشن دو توربوشارژر ۲/۷ لیتری V-6 با قدرت ۳۳۵ اسب‌بخار نیز وجود دارد. هر دوی این موتورها با یک گیربکس ۶ سرعته اتوماتیک همراه خواهند شد که به صورت استاندارد، قدرت را به چرخ‌های جلو منتقل خواهد کرد. سیستم دیفرانسیل تمام‌چرخ متحرک در این مدل به صورت آپشن عرضه می‌شود.

کابین MKX مملو از امکانات لاکچری است؛ از جمله صندلی‌های نرم چرمی و یک آپشن سیستم صوتی Revel با ۱۹ اسپیکر. البته برخی لبه‌های سخت نیز در طراحی کابین یافت می‌شوند. همچنین این کابین سکوت و آرامش مناسبی دارد؛ موضوعی که به لطف استفاده از شیشه‌های آکوستیک و عایق صوتی هوشمند محقق شده است. امّا قیمت‌گذاری سطوح بالاتر تریم لینکلن MKX، شاید بسیار جاه‌طلبانه باشد.

۸) لکسس RX

نگذارید که طراحی افراطی لکسس RX شما را به اشتباه بیندازد؛ چرا که این همان کراس‌اور مجللی است که قبلاً بوده و کمتر با تصوری که از طراحی ظاهری خودرو در ذهن ایجاد می‌شود، مطابقت می‌کند. RX به صورت استاندارد از یک موتور ۲۹۵ اسب‌بخاری V-6، گیربکس ۸ سرعته اتوماتیک و سیستم دیفرانسیل جلو استفاده می‌کند و در عین حال، امکان انتخاب یک سیستم دیفرانسیل تمام‌چرخ متحرک نیز وجود دارد.

علاوه بر این، یک نسخه گران‌قیمت هیبرید نیز از لکسس RX در دسترس مشتریان قرار دارد. این مدل همراه با آپشن دیفرانسیل تمام‌چرخ متحرک، مصرف سوخت ناامیدکننده‌ای ۱۰/۷ لیتر در تست‌ها نشان داده است که فاصله زیادی با تخمین سازمان حفاظت محیط زیست امریکا به میزان ۷/۸۴ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر دارد. کابین RX از متریال‌هایی گران‌قیمت بهره می‌برد و مدل F اسپورت نیز علاوه بر سایر آپگرید‌ها، یک سری صندلی‌های نرم و راحت دریافت می‌کند. البته رابط کاربری «ریموت تاچ» در لکسس که با آپشن سیستم راهبری در دسترس قرار می‌گیرد، شرایط استفاده راحت و ساده‌ای ندارد.