غول هایی که در ساخت ماهنورد جدید شریک شده اند

به گزارش "پدال نیوز" به گزارش پدال نیوز، ساخت «درشکه ی! ماهنورد [moon buggy] آفرود حمل فضانورد و بار»، با توجه به گرانش خاص ماه، کار آسانی نیست و شاید به همین دلیل است که نه لاکهید مارتین –سازنده بزرگترین صنایع دفاعی آمریکا- و نه جنرال موتورز –دیرینه ترین خودروساز آمریکایی- به تنهایی از عهده کار بر نمی آیند و خود ناسا هم می خواهد روی تخصص های خود تمرکز داشته باشد و کارهای تخصصی را به متخصصان آن بسپارد.

همان طور که می دانید یکی از مهمترین پروژه های در دست اقدام ناسا موسوم به آرتمیس مأموریت دارد که انسان را دوباره به ماه بفرستد و وظایف جدیدی در این مأموریت تعریف شده اند.

جنرال موتور در ساخت چنین ماهنوردهای سابقه داشته است و به عنوان پیمانکار به بوئینگ کمک کرده است خودروی ماهنورد Lunar Roving Vehicle (LRV) بسازد که تا به حال در سه مأموریت آپولو به ماه مورد استفاده قرار گرفته اند.

اما حالا این شراکت جدید بخشی از فعالیت های «تیم نوآوری و رشد جهانی جنرال موتورز» در زمینه های مختلف از جمله خودروهای تجاری برقی، خودروهای با کاربرد نظامی و دفاعی به حساب می آیند.

ریک امبروز Rick Ambrose قائم مقام لاکهید مارتین در بیانیه ای گفته است: «رانندگی روی سطح ماه، برای اجرا و ادامه اکتشاف های بلندمدت بسیار حیاتی است. نسل جدید ماهنوردها باید دامنه پیمایش وسیع تری پیدا کنند.»

اوایل سال 2021 بود که ناسا اعلام کرد برای پروژه آرتمیس به ماهنورد حمل فضانورد و بار با پیمایش بهتر نسبت به نسل های قبلی نیاز دارد. هر چند این پروژه در زمان رئیس جمهور سابق آمریکا اعلام شده  اما حالا در زمان رئیس جمهور جدید ادامه پیدا می کند و در آن چند وظیفه جدید، علاوه بر چرخش به دور ماه و اکتشاف بر روی سطوح آن، تعریف شده است و قرار است این اکتشاف ها تا چند سال ادامه پیدا کند. به همین دلیل است که باید در آن فناوری های بسیار پیشرفته ای به کار برود تا امکان به روزرسانی و تداوم فعالیت ها وجود داشته باشد و خیلی زود منقضی نشود. از مهمترین سامانه ها و فناوری های مورد نیاز ماهنوردهای جدید،‌ سامانه های برقی، سامانه های خودران [بدون نیاز به حضور راننده پشت فرمان] قابلیت های عبور از مسیرهای پرمخاطره و چاله ها و گودی های دشوار هستند.

جنرال موتورز پیش از این خودروهای با چنین قابلیت هایی را طراحی کرده بود اما سرعت آنها فقط 6 مایل (10 کیلومتر) در ساعت بود و در مأموریت های قبلی فقط 5 مایل از محل فرود آپولو فاصله گرفت. لاکهید مارتین هم می گوید لازم است در نسل های بعدی ماهنورد،‌ طراحی ها به سمت پیمایش های طولانی تر هدایت شود تا امکان حضور این ماهنوردها در قطب جنوب ماه فراهم شود،‌ جایی که هم سردتر و هم تاریک تر است و سطح آن ناهمواری های خیلی بیشتری دارد.