قطعه سازان در تامین مواد اولیه داخلی از بورس کالا مشکل دارند

به گزارش "پدال نیوز" به گزارش پدال نیوز؛ محمدمهدی شکورزاده در گفتگو با خبرنگار خبرخودرو درخصوص میزان ساخت داخل قطعات خودرو اظهار داشت: حدود 85 درصد از قطعات خودروهای پرتیراژ مثل پژو 206، تیبا، پراید و پژو 405 یا سمند در داخل کشور تولید می شود و تنها دسته ای از قطعات خاص این گروه از خودروها در داخل کشور تولید نمی شود.
 
وی افزود: برخی از تامین کنندگان قطعات درخصوص بعضی از مواد و قطعاتی که پروسه تولید آن در داخل کشور توجیه اقتصادی ندارد و یا برای آنها سرمایه گذاری انجام نشده نیاز به واردات دارند، به عنوان نمونه خودرو پراید بیش از 600 دلار مصرف ارز ندارد و یا خودرو سمند نیز کمتر از 1000 دلار مصرف ارزی دارد. به طور کلی برخی از قطعات مانند ECU یا گیربکس اتوماتیک تا این لحظه در داخل کشور تولید نشده اند اما اکثر قطعات خودرو در داخل کشور تولید می شود.
 
رئیس هیات مدیره انجمن قطعه سازان خراسان رضوی درخصوص مشکلات قطعه سازان برای واردات مواد اولیه با توجه به تحریم ها گفت: این مشکلات فقط مخصوص قطعه سازان نیست بلکه برای تمام واحدهای تولیدی و صنعتی وجود دارد اما قطعه سازان به دلیل حجم تولید بیشتر و نیز تعداد واحدهای بیشتر از حساسیت بیشتری برخوردار هستند، ضمن آنکه قطعه سازان از لحاظ تحریمی، مستقیما اولین صنعتی بودند که تحریم شدند.
 
شکورزاده افزود: قطعه سازان، مشکل نقدینگی دارند و نیز مساله مطالبات آنها از خودروسازان مطرح می باشد که این مساله تا حد 25 درصد حل شده است. با کمک دولت و وزیر صمت و انعطاف پذیری خودروسازان، مشکلات قطعه سازان تا حدودی تقلیل یافته البته هنوز تمام قطعه سازان از مبلغ 4 هزار میلیارد تومان وجوهی دریافت نکرده اند اما روال پرداخت آن آغاز شده و می توان گفت مشکلات قبل از سال قطعه سازان از لحاظ مسائل جاری کاری تا حدودی حل خواهد شد.
 
وی افزود: اما یکی از مشکلات بزرگ قطعه سازان تامین مواد اولیه ای است که در داخل تولید می شود زیرا این مواد عمدتا در حال عرضه در بورس کالا هستند و نرخ ها در بورس کالا افزایش زیادی پیدا کرده و گرفتن کالا از بورس نیز تابع شرایطی شده که قطعه سازان بخصوص قطعه سازان متوسط امکان خرید از این طریق را ندارند.
 
رئیس هیات مدیره انجمن قطعه سازان خراسان رضوی افزود: در برخی از موارد نیاز به ابزار و قطعاتی وجود دارد که باید از خارج وارد شوند و تحریم این مساله را دچار مشکل کرده اما واردات این موارد راه حل هایی دارد ولی مشکل بزرگ، ضوابط بانک مرکزی است.
 
وی افزود: تامین نقدینگی، دیگر مشکل بزرگ قطعه سازان است زیرا اکنون خریدها به صورت حواله ای صورت می گیرد و باید 100 درصد پرداخت انجام شود و نرخ ارز نیز حدود 4 برابر شده و ارز نیمایی به گونه ای نیست که نیاز قطعه ساز را برطرف کند، از طرف دیگر وجوه مربوط به مواد اولیه ای که از بورس تامین می شود باید نقدا پرداخت گردد بنابراین درخصوص سرمایه در گردش، نیاز به رقم بالایی وجود دارد. تامین از طریق بانک ها انجام نمی شود، دو خودروساز بزرگ نیز مشکلات عدیده خود را دارند و نمی توانند تامین سرمایه نمایند و یا بر طبق قراردادها روی پرداخت 120 روزه تاکید دارند و عملا تولیدات به این دلیل کاهش بسیار زیادی پیدا کرده است.
 
شکورزاده درخصوص زمینه های لازم برای تقویت صادرات در بخش قطعه سازی گفت: اگر قطعه سازان داخلی را با قطعه سازان ترکیه و تایوان و چین مقایسه کنیم ملاحظه می شود که یک دسته از قطعه سازانی که در این کشورها برای بازار افترمارکت تولید می کنند سطح تولیدات خیلی بالاتری نسبت به قطعه سازان ایرانی ندارند. بخصوص در ترکیه که حجم بالایی قطعه صادر می شود تکنولوژی بالا یا توانایی خیلی بالاتری نسبت به قطعه سازان ایران وجود ندارد.
 
وی افزود: مشکل بزرگ ما در این خصوص به مسائل مختلف بر می گردد، مثلا تحریم ها یکی از مسائلی است که باعث می شود صادرات را به راحتی انجام ندهیم. نقل و انتقال پول یکی دیگر از مسائل در این رابطه است، مضاف بر اینکه بسیاری از مشتری ها به دلیل روابط سیاسی تمایلی به ایران پیدا نمی کنند و این مسائل، بازار صادرات را برای ما تنگ کرده و مشکلاتی ایجاد نموده است.
 
شکورزاده افزود: هم اکنون در حوزه قطعه سازی کشور، صادرات انجام می شود. واحدهای بسیاری صادرات را به خوبی انجام می دهند اما ظرفیت بیشتری برای این امر در کشور وجود دارد. ایجاد ظرفیت تولید کار بسیار سخت و سنگینی نیست بخصوص در مورد برخی از قطعات در حوزه ریخته گری و قطعات با مواد اولیه فولادی و آلومینیومی و فلزی که با پروسه های ماشین کاری تولید می شوند، در داخل کشور ظرفیت بالایی وجود دارد و ایجاد ظرفیت صادراتی برای این موارد کار چندان دشواری نیست.
 
رئیس هیات مدیره انجمن قطعه سازان خراسان رضوی درخصوص دلیل عدم ادغام واحدهای قطعه سازی کشور گفت: ادغام مساله ای است که به مسائل اقتصادی برمی گردد و باید دلیل برای ادغام به وجود آید. مطمئنا اگر بحث صادرات به وجود می آمد و ما قصد داشتیم کار خود را در سطح بین الملل انجام دهیم اجبارا به سمت ادغام حرکت می نمودیم.
 
شکورزاده تصریح کرد: شرکتی که قصد کار در سطح بین المللی را داشته باشد با رقم سرمایه گذاری حدود 10 میلیارد تومان یا حدود سه میلیون دلار قابلیت رقابت در بازار دنیا را پیدا نمی کند، بخصوص زمانیکه قصد کار برای خودروساز وجود داشته باشد قطعا سرمایه گذاری سنگینی نیاز است که در این سرمایه گذاری سنگین، ادغام قطعه سازان ضروری است. به عبارتی وقتی که قصد صادرات قطعه به کارخانه سازنده خودرو وجود دارد طبیعتا باید توانایی های بالایی وجود داشته باشد که این توانمندی ها نیاز به سرمایه گذاری سنگین دارند و واحد های قطعه سازی در این صورت قطعا به ادغام می رسند.