آزادسازی یا محدودیت واردات خودرو؛ مساله کدام است؟

به گزارش "پدال نیوز" به گزارش پدال نیوز به نقل از خبرآنلاین، فربد زاوه با اشاره به اتخاذ سیاست‌ها درباره واردات خودرو، اظهار داشت: «من به شدت با آزادسازی موافقم، من یک دیدگاه کاملا متفاوت با دیدگاه رایج در مردم و مسوولان دارم.»
 
وی افزود: «من 80 میلیون نیروی داخلی را بازار مصرف نمی‌بینم و بازار تولید و کار می‌بینیم. یعنی لازم نیست برای فروش بخشی از نیاز مصرفی مردم به تولیدکنندگان جهانی، بازار داخلی را گروگان بگیریم و دیوارهای تعرفه وضع کنیم، می‌توانیم با تکیه بر نیروی کار داخلی و ایجاد و خلق ارزش افزوده‌های واقعی و مقیاس پذیرScaleable ، به 7 میلیارد بازار مصرف فکر کنیم.»
 
این کارشناس خودرو تصریح کرد: «واردات خودرو، مثل بازی با تیم‌های حریف در زمین خود است. اگر شما در زمین خودتان موفق به گل زدن نشوید که هیچ وقت در زمین حریف نمی‌توانید ببرید.»
 
زاوه ادامه داد: «در عین حال، خیلی موضع درستی نیست که به دلیل این‌که ما مربی ضعیفی داریم، هر بازی داخل خانه را 3 هیچ شروع می کنیم که در جدول تفاضل عقب نمانیم.»
 
وی متذکر شد: «درواقع لازم است اول مربی را عوض کنیم. دوم این‌که تمرین و تلاش بیشتر کنیم تا به نتیجه واقعی برسیم.»
 
این کارشناس خودرو عنوان کرد: «ترکیه همین مسیر را طی کرده و سال گذشته 800هزار دستگاه صادرات و 700 هزار دستگاه واردات داشته است. به عبارتی، بالانس آن 100 هزار دستگاه مثبت به نفع تولید داخلی بوده است.»
 
زاوه گفت: «حال ما با این همه حمایت از ابرقهرمان‌های صنعتی خودمان در طول سالیان گذشته، چه دستاوردی داشتیم؟»
 
وی عنوان کرد: «آمارها بسیار گویا هستند که شیوه منسوخ و کهنه و از کارافتاده بستن بازارها، که توسط مدیران از سال‌ها پیش برای کشور تجویز شده است، توسعه، شکوفایی، رضایت مشتریان، امنیت مسافرین، سود دولتی که نداشته است.»
 
این کارشناس خودرو تصریح کرد: «تلاش برای حفظ داده‌های موجود، جلوگیری از تخریب خلاق، صرفا مرگ سیستم‌های ناکارآمد را دردناک و پرهزینه‌تر می‌کند، ولی گریزپذیر نمی‌کند.»
 
زاوه افزود: «مرگ بسیاری از بنگاه‌های قدیمی درسطح بین المللی، نشان می‌دهد که چرخه اقتصاد توسعه‌ای، باید پویایی و فعالیت خود را حفظ کند تا ارزش افزوده کلان ایجاد کند.»
 
این کارشناس خودرو خاطرنشان کرد: «حذف برندهای مثل پونتیاک و ظهور برندهای مانند هیوندای و کیا، سیکلی را معرفی می‌کند که جهان شمول بوده و نشان می‌دهد تلاش برای جهانی شدن از راه فروش به بازارهای بین‌المللی و نه حفظ بازار داخلی صرف، تنها راه توسعه واقعی اقتصاد است.»