تولید خودروی مشترک لامبورگینی و ب ام و +تصاویر

هدف دپارتمان M از ساخت خودروی M1، کسب سهمیه در مسابقات فرمول یک بود. طبق قانون فدراسیون جهانی اتومبیل‌رانی (FIA) در آن زمان، تنها برندهایی اجازه‌ی حضور در مسابقات فرمول یک داشتند که سازنده‌ی خودروهای اسپرت با تیراژ بیش از ۴۰۰ دستگاه باشند. با این اوصاف، برنامه‌ی تولید ۴۰۰ دستگاه M1 در بی‌ام‌و شکل گرفت.

مدل M1 از همان ابتدا قرار بود خودرویی مخصوص مسابقات سرعت باشد و با وزن کم، همراه با تجهیزات حرفه‌ای پیست عرضه شود؛ چراکه تا پیش از ساخت M1، تمامی خودروهای بی‌ام‌و که در رقابت‌های اتومبیل‌رانی شرکت داشتند، بر پایه‌ی محصولات استاندارد این برند بهینه‌سازی می‌شدند. بی‌ام‌و برای ساخت شاسی و بدنه‌ی این خودرو با لامبورگینی وارد همکاری مشترک شد؛ اما در میانه‌ی راه نتوانست با بدقولی‌های ناشی از مشکلات مالی این خودروساز ایتالیایی کنار بیاید.

درنهایت، کار ساخت بدنه‌ی M1 با همکاری شرکت مشهور طراحی خودروی ایتال‌دیزاین و به سرپرستی جورجتو جوجارو به پایان رسید تا یک شاهکار دیگر به نام این طراح بزرگ تاریخ خودروسازی جهان ثبت شود. شاسی و بدنه‌ی M1 پس از اتمام ساخت، از ایتالیا به کارخانه‌ی بی‌ام‌و در اشتوتگارت آلمان انتقال یافت تا پیشرانه‌ی مناسبی روی آن سوار شود. ظاهر این خودرو با ارتفاع ۱.۴ متر، عرض ۱.۸۲۴ متر و طول ۴.۳۶۱ متر، در میان محصولات بی‌ام‌و تا آن زمان بی‌سابقه بود.

برای اولین نمونه‌ی M1، پیشرانه‌ی ۶ سیلندر ۳.۵ لیتری با کد M88/1 انتخاب شد که قدرت ۲۷۷ اسب بخار فراهم می‌کرد و می‌توانست به نهایت سرعت ۲۶۰ کیلومتر بر ساعت دست یابد. این خودرو با وزن ۱۳۰۰ کیلوگرم، برای رسیدن به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت به ۶.۵ ثانیه زمان احتیاج داشت و ظرف ۱۳.۳ ثانیه به سرعت ۱۶۰ کیلومتر بر ساعت می‌رسید.

بدنه‌ی M1، تماما دست‌ساز بود و کار مونتاژ تجهیزات آن با دقت و کنترل کیفیت دقیق انجام می‌شد. در سال اول تولید، ۱۳۰ دستگاه از این خودرو به قیمت ۱۰۰ هزار مارک آلمان (معادل ۶۰ هزار دلار فعلی) تحویل مشتریان شد؛ درحالی‌که بیش از ۳۰۰ سفارش دیگر برای خرید M1 ثبت شده بود. درنهایت تا سال ۱۹۸۱، تعداد ۴۵۱ دستگاه از این خودرو تحویل مشتریان شد.

مدل M1 با ثبت سرعت ۲۶۰ کیلومتر بر ساعت، به عنوان سریع‌ترین خودروی تجاری تاریخ آلمان تا آن زمان شناخته می‌شود. نسخه‌ی مخصوص پیست M1 هم توانایی‌های فنی بالایی داشت. این نمونه که با پیشرانه‌ی ۴۷۰ اسب بخار همراه بود، توانست به سرعتی بیش از ۳۰۰ کیلومتر بر ساعت دست پیدا کند. ضمن اینکه نمونه‌های دیگری از M1 به قدرت ۸۵۰ اسب بخار، به‌طور غیر رسمی و مستقل از استانداردهای بی‌ام‌و وجود داشته‌اند.

خودروی M1 با توجه به هزینه‌ی بالای پیش‌تولید، قیمت پایین و تولید محدود، محصول تجاری موفقی برای بی‌ام‌و محسوب نمی‌شود؛ اما پیامدهای این پروژه، زمینه‌ حضور این برند در بازار خودروهای اسپرت را فراهم کرد. پیشرانه‌ی M1 در سال ۱۹۷۹ روی خودروی M535i استفاده شد و نقش زیادی در فروش بالای این مدل به عنوان یکی از برترین خودروهای اسپرت دهه‌ی ۸۰ میلادی داشت. سبک طراحی M1 در خودروی هیبریدی  بی‌ام‌و i8 هم مورد استفاده قرار گرفت.

ارزش کلسیونی M1 امروزه بیش از ۵۰۰ هزار دلار برآورد می‌شود.