تبعات مثبت ریاست جمهوری ماکرون برای رنو و پژو

به گزارش "پدال نیوز" به گزارش پدال نیوز به نقل از اتوویستا،  همانند هلند، موج پوپولیست فرانسه نیز نتوانست در انتخابات این کشور پیروز شود و مردم فرانسه به امانوئل ماکرون نامزد میانه رو حامی اتحادیه اروپا رای دادند.
 
تحلیلگران می‌گویند، ماکرون قصد دارد مالیات کارفرمایان را کاهش دهد که این امر احتمال اینکه دولت فرانسه سهام خود را در شرکت های خودروسازی رنو و پژو-سیتروئن بفروشد، افزایش می‌دهد.
 
مقررات سفت و سخت فرانسه در زمینه حفاظت از کارگران باعث شده اقتصاد این کشور سالها پایین تر از متوسط اتحادیه اروپا قرار بگیرد و در سال گذشته تنها 1.4 درصد رشد داشته باشد و نرخ رشد آن در سال گذشته تنها 1.4 درصد و نرخ بیکاری 10 درصدی بوده است.
 
اگر امانوئل ماکرون، بانکدار سابق، در دوره پنج ساله تصدی اش بتواند به اصلاحات سیاسی مدنظرش دست یابد، این امر می‌تواند به رنو و پژو-سیتروئن کمک کند که در رقابت شدید بین خودروسازان جهانی، با کاهش هزینه ها و بهره وری تولید رقابتی‌تر عمل کنند. ماکرون قصد دارد مالیات کارفرمایان را کاهش دهد و دست شرکت ها را در زمینه تعدیل و استخدام نیرو باز بگذارد.
 
کارلوس گون، مدیرعامل رنو-نیسان پیشتر گفته که اگر دولت فرانسه سهامش را در شرکت رنو بفروشد، رنو و نیسان آماده تشکیل یک اتحاد قوی‌تر هستند که به آنها اجازه دهد در سطح جهانی بیشتر رقابت کنند.
 
آرنت الینگهورست تحلیلگر اقتصادی می‌گوید، ما هرگونه فروش سهام دولت در رنو را برای این شرکت مثبت می‌دانیم، زیرا موانع را برای برقراری یک اتحاد کارآمدتر و متعادل تر با نیسان مهیا می‌کند.
 
ماکرون پیشتر پیشنهاد فروش بخشی از سهام دولت فرانسه در شرکت های دولتی از جمله سهام 13.7 درصدی در گروه پژو-سیتروئن را به منظور سرمایه گذاری در طرح های نوآورانه برای ارتقای سطح تجاری کشور مطرح کرده است. همچنین باز بودن دست شرکت های خودروسازی برای به حداکثر رساندن بهره وری کارگران به کارلوس تاوارس مدیرعامل پژو-سیتروئن در مبارزه برای متحول کردن شرکت اوپل کمک خواهد کرد. چرا که وی سعی دارد برای ادغام اوپل/واکس‌هال با پژو-سیتروئن صرفه جویی کند.
 
اما با توجه به اینکه تمایل سیاسی رایج در فرانسه اینست که از دولت به عنوان یک استراتژیست تجاری استفاده شود، مشخص نیست که آیا ماکرون به این رویکرد پایبند خواهد بود یا خیر. ماکرون همچنین باید اتحادیه های کارگری قدرتمند فرانسه را متقاعد کند که آنها از این اصلاحات نفع خواهند برد.