بررسی شورولت بیسکِین 1966 + تصاویر

پدال نیوز: بیسکین از سال 1958 تا 1972 بر روی خط تولید رفت که حاصل آن تولید 93500 دستگاه بود که 76800 دستگاه آن با موتور 8 سیلندر و بلوک بزرگ و 16700 دستگاه آن در نمونه‌های 6 سیلندر روانه بازار شد. این یکی از سالم ترین نمونه های باقی مانده از بیسکین است که در ایران حضور دارد.

به گزارش "پدال نیوز" به گزارش پدال نیوز، دهه شست میلادی یکی از پر آوازه‌ترین دهه‌های صنعت خودرو آمریکا است. رقابت بر سر طراحی‌های اغوا کننده و توان هر چه بیشتر موتور میان رقبا بالا گرفته بود. با نگاهی گذرا به تولیدات این دهه می‌توان اوج شکوه و عظمت را در اکثر محصولات خودروسازان آمریکایی پیدا کرد. خودروهایی عریض و طویل و موتورهایی پر‌مصرف و پرتوان حاصل نگرش طراحان و مدیران وقت به این مقوله بوده است. در این میان نام‌هایی ماندگار از دل این صنعت به جا مانده که با گذشت زمان به دست فراموشی سپرده نشده است، بلکه یادآور سال‌ها خاطرات و لحظات به یاد ماندنی است. دراین میان شورولت نقش به سزایی در ساخت این نوستالژی‌ها دارد، پدران ما خاطرات کوچک و بزرگی با این برند خوش آوازه آمریکایی در ذهن خود ساخته‌اند. در این بین نقش ماسل‌کارها یا همان پانی کارها از همه پر رنگ‌تر بود.

تاریخ بیسکین

نام‌هایی همچون فورد موستانگ، داج چلنچر، شورولت کامارو، پونتیاک ترنس‌ام که نام خود را در صفحات این دفتر خاطرات به خوبی حک کرده‌اند و دل هر بیننده را به خود جذب می‌کنند. اما در سال 1958 شورولت برای رقابت با رقبای خود و عرضه محصولات جدیدتر و تنگ کردن بازار رقابت برای رقبای خود تصمیم به تولید خودرو جدیدی گرفت که در فاز اولیه طراحی به صورت چهار در و در فاز دوم به گونه دو در تولید و روانه بازار شد. نام این محصول در بازارها و سال‌های مختلف به نام‌های بیسکِین، ایمپالا، بل‌اِیر و کاپریس تولید و عرضه شد. بیسکین از سال 1958 تا 1972 بر روی خط تولید رفت که حاصل آن تولید 93500 دستگاه بود که 76800 دستگاه آن با موتور 8 سیلندر و بلوک بزرگ و 16700 دستگاه آن در نمونه‌های 6 سیلندر روانه بازار شد. نام بیسکین الهام گرفته شده از پارک ملی فلوریداست. بیسکین در شناسنامه خود افتخاراتی همچون قهرمانی مسابقات درگ ثبت کرده و حافظ روزهای پر افتخاری برای شورولت است.

طراحی و فضای داخلی

بیسکین مورد بررسی ما مدل 1966 است. خودرویی که شاید تنها نمونه دو درب موجود در کشور است که به لطف مالک خوش ذوق آن به بهترین شکل ممکن مورد بازسازی و نگهداری قرار گرفته است. به صورتی که تمامی قطعات بصورت اصلی هستند. این خود بزرگترین برگ برنده خودروهای کلاسیک محسوب می‌شود. آنچه در نگاه اول جلب توجه می‌کند، ابعاد بزرگ بدنه نسبت به دو درب بودن خودرو است. تمامی اجزا خودرو گویی تمایل به بزرگ نمایی دارند. در نمای جلو خودرو یک جلو پنچره عرضی که سراسر جلوی خودرو را در بر گرفته و چهار چراغ گرد در دل خود جا داده و سپر فلزی که درون آن راهنما‌ها و دو ضربه گیر عمودی که میراث خودروهای آمریکایی هستنند، قرار دارد.

اما در طراحی کاپوت تمامی سعی طراح بر آن بوده تا با ایجاد سطی بزرگ، نمای جلو خودرو را کاملا کشیده و بزرگ جلوه دهد. گلگیرها هم با خطوطی تیز نقش مکملی ایجاد می‌کنند. بزرگی ابعاد بدنه به در‌های خودرو نیز سرایت کرده و شیشه مثلثی شکلی که به صورت خلاف جهت باز می‌شود، نمایی زیبا ایجاد کرده است. به گلگیر عقب می‌رسیم گویی ناگهان سیر طراحی جانی دگر گرفته و همه چیز بویی تازه دارد. گلگیری عضلانی با انبوه حجم‌های اغراق شده که ظاهر خودرو را کاملا عضلانی کرده، در قسمت بالایی گلگیر خطی کاملا برجسته باعث ایجاد سطحی کاملا جدا از در صندوق بار، کرده که زیبایی شایانی به قسمت انتهایی خودرو بخشیده است. در قسمت زیرین درب صندوق عقب چراغ های باریک افقی جا خوش کرده‌اند که هماهنگی کامل با قسمت جلوی خودرو دارد و سپر پهن و عریض آب‌کاری شده به زیبایی هر چه تمام در جای خودش مستقر شده است، سپرهای فلزی نماد طراحی دهه های 50 تا 70 میلادیست که در اکثر خودروهای آن سال‌ها به کرات استفاده شده است.

از دیگر نکات قابل توجهی که نظر هر بیننده را به خود جلب می‌کند رینگ‌های آبکاری شده کریگر استریت پرو است که با ترکیبی زیبا با لاستیک‌های میکی تامسون جلوه‌ای بی‌نظیر به این بیسکین داده است. با باز کردن درب خودرو اولین چیزی که جلب توجه می‌کند، ابعاد بزرگ صندلی‌هاست که بازگوی راحتی بی‌چون چرای بیسکین است. در نمایی دیگر همرنگ بودن تمامی اعضا داشبورد با رنگ بدنه جلوه‌ای خاص و چشم نواز را ایجاد کرده است. طراحی داشبورد همانند اکثر خودروهای آمریکایی ساده و بی روح است و استفاده بیش از اندازه فلز در ساخت داشبورد کمی بر کیفیت داخلی تاثیر منفی ایجاد کرده، اما فرمان بزرگ آهنی بیسکین به اندازه زیبا طراحی شده که تمامی کاستی‌های داشبورد را جبران کرده است. برای وارد شدن به قسمت عقبی خودرو مانند همه خودروهای دو در، ابتدا باید پشتی صندلی جلو را خوابانده تا بتوان به قسمت عقبی راه پیدا کرد. اما فضای ردیف دوم صندلی‌ها با وجود دو در بودن خودرو کاملا باز بوده و هیچ مشکلی حتی بری افراد بزرگسال هم ایجاد نمی‌کند و راحتی نسبی را برای افراد بلند قد نیز تامین می‌کند.

پشت فرمان بیسکین

در بخش فنی نیز پیشرانه 5.7 لیتری 8 سیلندر و دارای 16 سوپاپ وظیفه تولید نیرو را به خوبی ایفا می‌کند. این موتور 210 اسب بخاری با تولید گشتاوری نسبتا بالا در حدود 350نیوتن‌متر ایجاد کرده و با ترکیب یک جعبه دنده 3 سرعته اتوماتیک توربو هیدرولیک و دیفرانسیل کلاچ دار به خوبی از عهده جثه برآمده تا با شتابی خیره کننده در حدود 7 ثانیه به مرز 100 کیلومتر بر ساعت برسد که در نوع خود رکورد کم‌نظیری محسوب می‌شود. با روشن کردن پیشرانه صدای گوش نوازی از اگزوزهای دوبل کروم شده خارج می‌شود که نظر هر رهگذری را به خود جلب کرده حتی در روز آزمون نیز مالک یک دستگاه ب‌ام‌و سری4 نیز با اندکی تامل و نگاهی خریدارانه از کنار ما عبور کرد. با درگیر کردن اهرم دسته دنده که در کنار فرمان قرار دارد خودرو به آرامی حرکت کرده، اما این آرامش قبل از طوفان است با فشاری ناگهانی بر پدال گاز همه چیز رنگ و بویی تازه به خود گرفت، گویی این ماسل کار قصد رام شدن نداشته و به یکه تازی خود و هم کیشانش در خیابان‌های شهر اصرار دارد. موتور این خودرو تماما کروم و پروتوپولیش شده و کاربراتور و فیلتر هوای مسابقه‌ای ساخت شرکت هولی که در ترکیب با لوازم موتوری شرکت ویسکو توان این ماسل کار را بالاتر از حد انتظار ببرد.

در آخر

در پایان می‌توان چنین نتیجه گرفت، با توجه به این اصل که اکثر سوپر اسپرت‌های امروزی به نوعی نوادگان این پونی کارها هستند، شایسته است که از این میراث به جا مانده با دقت و دلسوزی بیشتری مراقبت کرده و این گنجینه ارزشمند را به عنوان موروثی امانتدار به آیندگان بسپاریم. در خاتمه نیز جای دارد از آقای سامان حاجی صالح مالک خوش ذوق و سلیقه خودرو به جهت صرف وقت و همکاری صمیمانه قدرانی و تشکر را داشته باشیم.

منبع: ماهنامه نسل برتر- شماره 98