کد خبر:
۱۰۷۲۴۱ ۱۳:۵۳
۱۳۹۸/۰۴/۱۸
راه دشوار خودروسازان بزرگ برای خروج از زیاندهی
آیا خصوصی سازی صنعت خودرو سایه سنگین دولت را کنار خواهد زد؟
پدال نیوز: باید دید که آیا بخش خصوصی راهکار روشنی برای نجات صنعت خودرو دارد یا تنها تدبیر موجود فروش داراییهای مازاد است......
به گزارش "پدال نیوز" به گزارش پایگاه خبری پدال نیوز؛ شرکتهای خودرویی زیانده شدهاند و به نظر میرسد راه چارهای جز واگذاری سهام آنها به بخش خصوصی نباشد؛ موضوعی که حسن روحانی در ابتدای دولت یازدهم هم وعده آن را داده بود و حالا بحث خصوصیسازی با توجه به بازار آشفته اخیر بیش از پیش داغ شده است. درخصوص این مساله که موافقها و مخالفهای بسیاری دارد، فربد زاوه، کارشناس صنعت خودرو به «دنیای خودرو» میگوید: «باید دید آیا بخش خصوصی راهکار روشنی برای نجات صنعت خودرو دارد یا تنها تدبیر فروش داراییهای مازاد خودروسازیهای ورشکسته است.»
انگیزه خریداران در شرایط فعلی
زاوه با بیان اینکه تجربه نشان داده است در ایران تا زمانی که شرکتها ورشکسته نشوند، واگذار نمیشوند، میگوید: «دولت شرکت سودده را هیچوقت واگذار نمیکند.»
این کارشناس صنعت خودرو با اشاره به اینکه طی سالهای اخیر دولتها سیاستگذاری مناسبی برای شرکتهای خودرویی نداشتهاند، اضافه میکند: «دولت آنقدر با شرکتها بد رفتار کرد که به مرز واگذاری رسیدند. این بدرفتاریها هم شامل ازدیاد نیروی انسانی ناکارآمد، هزینههای مالی اضافه و از این دست مشکلات میشود. به همین دلیل خودروسازهای داخلی به مرحله ورشکستگی رسیدند.»
وی با اشاره به اینکه چه کسانی اکنون نسبت به خریداری شرکتهای زیانده اعلام آمادگی میکنند، ادامه میدهد: «باید دید کسی که در این مرحله شرکت را خریداری میکند، قصد احیای شرکت و دوباره سودآور کردن آن را دارد یا دنبال این است که در فاصله زمانی مناسب صرفا داراییها را به نقدینگی تبدیل کند. مانند برخی از شرکتهایی که پس از خصوصیسازی تبدیل به مجموعهای بدون دارایی و گرفتار مشکلات کارگری شدند. غیر از این دو نیز فقط گروههایی میتوانند برای خرید این شرکتها ابراز تمایل کنند که میتوانند از بازاری بهره مالی ببرند. در غیر این صورت چرا باید به خرید مجموعهای اقدام کنند که چندین هزار میلیارد دلار بدهی و ضرر دارد؟»
خصوصیسازی تاثیر یکشبه ندارد
این کارشناس خودرویی با اشاره به اینکه نمیتوان رقم دقیقی برای بدهی این شرکتها عنوان کرد، بیان میکند: «مسئولان اعداد مختلفی را اعلام میکنند؛ یکروز میگویند 50هزار میلیارد تومان روز دیگر میگویند رقم بدهی 60هزار میلیارد تومان است. در هر صورت برای ابراز نظر در این باره باید صورت مالی امسال شرکتهای خودروسازی منتشر شود.»
زاوه با بیان اینکه در نگاه نخست منطقی نیست که کسی بخواهد شرکتهای خودروسازی زیانده را بخرد، ادامه میدهد: «نمیتوان انتظار داشت بلافاصله پس از واگذاری باقیمانده سهام دولت در خودروسازیها، محصولاتی که قرار است عرضه شوند و شرایط مالی شرکتها تغییر کند.»
این کارشناس خودرویی با اشاره به اینکه اگر حتی بخواهیم جنبه خوشبینانه ماجرا را ببینیم، باز هم دست دولت از اعمال نظر بر نحوه مدیریت شرکتها کوتاه نمیشود، تاکید میکند: «به طور کلی موضوعی که اهمیت ندارد، بحث مالکیت است؛ آنچه اهمیت دارد، اجازه یافتن برای مدیریت خصوصی این صنعت است. همین موضوع را در بخشهای مختلف دیگر هم شاهد هستیم؛ الان ادعا میشود که صنعت اتوبوسرانی دست بخش خصوصی است. اما آیا خصوصی اداره میشود و شرکتها مجاز به اعمال سیاستگذاریهای دلخواهشان هستند؟»
تغییر مالکیت بهتنهایی دردی دوا نمیکند
زاوه تصریح میکند: «باید در این زمینه دقت کنیم که انتقال مالکیت نه مشکلی را حل میکند و نه شرایط را تغییر میدهد. دولت میتواند مالکیت را منتقل کند اما باز هم شرایط را تحت کنترل خودش بگیرد. حتی میتواند با آییننامهها کاری کند که مدیریتها نتوانند کاری کنند. این هم یک دلیل دارد و اینکه سعی کنند توجهات را از افزایش قیمت در بازار کنار بزنند.»
این کارشناس خودرویی معتقد است برای خروج از این معضل چارهای نیست جز اینکه پارادایمهای اقتصادی کشور را تغییر دهیم و در این باره توضیح میدهد: «باید مساله نیروی انسانی مازاد که صنعت خودروسازی ایران را به شدت آزار میدهد برطرف کنیم. در کنار این کار باید بهرهوری را افزایش داد. به طور کلی شرکتی که دست به تولید ناقص میزند، نه میتواند بهراحتی قطعات ناقص را تامین کند و نه بهراحتی به سود برسد. اینها رویههای غلطی هستند که طی سالهای اخیر منجر به زیانده شدن شرکتها شدهاند و باید تغییر کنند.» اخبار خودرو
انگیزه خریداران در شرایط فعلی
زاوه با بیان اینکه تجربه نشان داده است در ایران تا زمانی که شرکتها ورشکسته نشوند، واگذار نمیشوند، میگوید: «دولت شرکت سودده را هیچوقت واگذار نمیکند.»
این کارشناس صنعت خودرو با اشاره به اینکه طی سالهای اخیر دولتها سیاستگذاری مناسبی برای شرکتهای خودرویی نداشتهاند، اضافه میکند: «دولت آنقدر با شرکتها بد رفتار کرد که به مرز واگذاری رسیدند. این بدرفتاریها هم شامل ازدیاد نیروی انسانی ناکارآمد، هزینههای مالی اضافه و از این دست مشکلات میشود. به همین دلیل خودروسازهای داخلی به مرحله ورشکستگی رسیدند.»
وی با اشاره به اینکه چه کسانی اکنون نسبت به خریداری شرکتهای زیانده اعلام آمادگی میکنند، ادامه میدهد: «باید دید کسی که در این مرحله شرکت را خریداری میکند، قصد احیای شرکت و دوباره سودآور کردن آن را دارد یا دنبال این است که در فاصله زمانی مناسب صرفا داراییها را به نقدینگی تبدیل کند. مانند برخی از شرکتهایی که پس از خصوصیسازی تبدیل به مجموعهای بدون دارایی و گرفتار مشکلات کارگری شدند. غیر از این دو نیز فقط گروههایی میتوانند برای خرید این شرکتها ابراز تمایل کنند که میتوانند از بازاری بهره مالی ببرند. در غیر این صورت چرا باید به خرید مجموعهای اقدام کنند که چندین هزار میلیارد دلار بدهی و ضرر دارد؟»
خصوصیسازی تاثیر یکشبه ندارد
این کارشناس خودرویی با اشاره به اینکه نمیتوان رقم دقیقی برای بدهی این شرکتها عنوان کرد، بیان میکند: «مسئولان اعداد مختلفی را اعلام میکنند؛ یکروز میگویند 50هزار میلیارد تومان روز دیگر میگویند رقم بدهی 60هزار میلیارد تومان است. در هر صورت برای ابراز نظر در این باره باید صورت مالی امسال شرکتهای خودروسازی منتشر شود.»
زاوه با بیان اینکه در نگاه نخست منطقی نیست که کسی بخواهد شرکتهای خودروسازی زیانده را بخرد، ادامه میدهد: «نمیتوان انتظار داشت بلافاصله پس از واگذاری باقیمانده سهام دولت در خودروسازیها، محصولاتی که قرار است عرضه شوند و شرایط مالی شرکتها تغییر کند.»
این کارشناس خودرویی با اشاره به اینکه اگر حتی بخواهیم جنبه خوشبینانه ماجرا را ببینیم، باز هم دست دولت از اعمال نظر بر نحوه مدیریت شرکتها کوتاه نمیشود، تاکید میکند: «به طور کلی موضوعی که اهمیت ندارد، بحث مالکیت است؛ آنچه اهمیت دارد، اجازه یافتن برای مدیریت خصوصی این صنعت است. همین موضوع را در بخشهای مختلف دیگر هم شاهد هستیم؛ الان ادعا میشود که صنعت اتوبوسرانی دست بخش خصوصی است. اما آیا خصوصی اداره میشود و شرکتها مجاز به اعمال سیاستگذاریهای دلخواهشان هستند؟»
تغییر مالکیت بهتنهایی دردی دوا نمیکند
زاوه تصریح میکند: «باید در این زمینه دقت کنیم که انتقال مالکیت نه مشکلی را حل میکند و نه شرایط را تغییر میدهد. دولت میتواند مالکیت را منتقل کند اما باز هم شرایط را تحت کنترل خودش بگیرد. حتی میتواند با آییننامهها کاری کند که مدیریتها نتوانند کاری کنند. این هم یک دلیل دارد و اینکه سعی کنند توجهات را از افزایش قیمت در بازار کنار بزنند.»
این کارشناس خودرویی معتقد است برای خروج از این معضل چارهای نیست جز اینکه پارادایمهای اقتصادی کشور را تغییر دهیم و در این باره توضیح میدهد: «باید مساله نیروی انسانی مازاد که صنعت خودروسازی ایران را به شدت آزار میدهد برطرف کنیم. در کنار این کار باید بهرهوری را افزایش داد. به طور کلی شرکتی که دست به تولید ناقص میزند، نه میتواند بهراحتی قطعات ناقص را تامین کند و نه بهراحتی به سود برسد. اینها رویههای غلطی هستند که طی سالهای اخیر منجر به زیانده شدن شرکتها شدهاند و باید تغییر کنند.» اخبار خودرو
گزارش خطا
پسندها: 0
ارسال نظر
آخرین اخبار
اهمیت صنعت لاستیک و تأثیر آن بر حمل و نقل اهمیت استانداردسازی صنعت تایر در کاهش آلایندهها و مصرف انرژی آزادی مشروط قیمتگذاری وارداتیها خودروهای مونتاژی پس از یکسانسازی ارز رونمایی خودروی برقی جدید سونی هوندا طراحی روبات انسان نما توسط هیوندای قیمت گذاری و فروش خودروهای وارداتی آزاد شد +جزئیات ورود SR6 به سبد محصولات کرمان موتور جغرافیای پرریسک خودروسازی ایران افت فروش خودروسازان در پایان پاییز بازرسی مشترک استاندارد و خودروسازان برای کنترل قطعات تمدید توقف تولید هوندا در چین رونمایی از اهداف فروش ۲۰۲۶ هیوندای و کیا XTRIM SX؛ لوکس، اسپرت و همقدم با نسل جوان شهری ادامه مسیر مسئولیت اجتماعیامویام در شب یلدا خودرویی که به شهر جان بدهد، نه دود ایمنی؛ ستون اصلی مهندسی خودروهای فونیکس آمار عجیب صادرات CHERY در سال 2025 منتشر شد اختصاص سهمیه ارزی جدید به واردکنندگان حواله فروشی در بازار خودرو چرا بازار خودرو سردرگم است؟ خودرو، صدرنشین گروههای صنعتی در ترکیه عبور دولت از ارز واردات خودرو سرنوشت خودروسازی ایران در کاراکاس افت فروش برقیهای ریویان پیشتازی نروژ در فروش خودروهای برقی کاهش عرضه تسلا
شرایط فروش