یادداشتی منتشر نشده از محمدعلی اینانلو
پدال نیوز: مرحوم «محمدعلی اینانلو» در سالهای پایانی عمر خود فعالیتهای زیادی در حوزه محیط زیست و حفاظت از آن انجام داد. یکی از یادداشتهای او برای «جنگل»، در دوران حیاتش منتشر نشد.
به گزارش "پدال نیوز" به گزارش پدال نیوز به نقل از ایسنا، مرحوم «محمدعلی اینانلو» در سالهای پایانی عمر خود فعالیتهای زیادی در حوزه محیط زیست و حفاظت از آن انجام داد. یکی از یادداشتهای او برای «جنگل»، در دوران حیاتش منتشر نشد.
در این یادداشت آمده است: در 20 دی 1341 که جنگلهای ایران ملی اعلام شد - البته مانند همین الان! - هرکس کار خودش را میکرد؛ جنگلنشین هرکاری که میخواست، میکرد و مسئولان هم در دفترشان نشسته بودند و بخشنامه صادر میکردند.
جنگلنشینی که برای خودش آغُل یا کلبه درست میکرد، برایش مهم نبود که باید درختان را قطع کند. طبق محاسبه نگارنده، برای هر آغلِ متوسط، حدود 40 درخت اَوَرس یا اُرس باید قطع شود. درختی که هر سال، تنها 5/1 میلیمتر به قطرش اضافه میشود و آن درختان، هر یک، چیزی در حدود 50 سانتیمتر قطر داشتند.
حالا این را، در کنار ساخت کارخانه کاغذسازی چوکا در یکی از بهترین نقاط شمال کشور - یعنی تالش - قرار دهید. به جای اینکه میتوانستند در مقابل سوزاندن باقیماندههای مواد مصرفی کارخانه نیشکر هفت تپه در خوزستان، از آنها کاغذ تهیه و تولید کنند، آن را در شمال کشور احداث و ایجاد کردند، اما شاید آنها که به فکر «ملی کردن جنگلهای ایران» افتادند، در این اندیشه بودند که آنها را از انحصار دولت به درآورده و از رانت دولتی نجات دهند تا به دست مردم اداره شوند. غافل از اینکه اگر فرهنگسازی و به اصطلاح زیرساخت آن درست نباشد، نتیجهای حاصل نمیآید و جز ایستایی در ظاهرِ امر، اتفاقی نمیافتد. شاید در ایران، از این دست ملی شدنها، تنها بتوان ملی شدن صنعت نفت را یک واقعه مهم قلمداد کرد که واقعاً رخ داد. به عنوان کسی که عمومِ عمرم را در بیابان و طبیعت سپری کردهام و مسائل زیست محیطی را عملی لمس کردهام، میگویم - و البته نمیدانم، شاید هم اشتباه میکنم - آنچه در ادارهها و دوایر دولتی تحت عنوان قانون، بخشنامه یا دستورالعملهای شِداد و غلاظ، به تصویب میرسد، در عرصه، قابل اجرا نیست.
باید فرهنگسازی شود و آن هم، نه به شکل فرهنگسازی اروپایی و امریکایی یا با زور و سرنیزه، بلکه باید مشکل را در اساس و بنیان تاریخی فرهنگی مان جستوجو کرد. مردم ما حس مالکیت و تعلق خاطر ندارند که اگر داشتند، جنگلهای هیرکانی و ارسباران، در طول 50 سال گذشته از 18 میلیون هکتار به کمتر از 2 میلیون هکتار نمیرسید. شاید به آن سبب که از همان روزگار قدیم، حکومتها مفهومی تحت عنوان «قُرق شاهی» را به رعیت فهماندهاند. در نتیجه هنوز هم، مردمِ ایران، تنها خانه خود را از آن خود میدانند.
تا همه سرزمین ایران را متعلق به خود ندانند و این کمبود تاریخی حل نشود، این درک ایجاد نمیشود. علاوه بر این، افراد پیش از فرهنگمند شدن، ثروتمند شدهاند؛ شخصی را تصور کنید که با اتومبیل آخرین مدل و میلیاردی خود در حال حرکت است. دستی از پنجره بیرون میآید که اگرچه به آن، جواهرات گرانقیمتی بسته شده است اما در حال ریختن و رها ساختن پوست میوه خود در سطح جاده است. مردم ما باید احساس کنند که مِلک طَلق شان، تنها خانه و اتومبیل نیست؛ کوه و دشت و جنگل و دریا و بیابان هم میتواند برانگیزاننده حس تعلق خاطرشان باشد. ای ایرانی اگر وقتی سرود «ای ایران» را میشنوی، اشک در چشمانت جمع میشود، «ایران»ت را حفظ کن.
در این یادداشت آمده است: در 20 دی 1341 که جنگلهای ایران ملی اعلام شد - البته مانند همین الان! - هرکس کار خودش را میکرد؛ جنگلنشین هرکاری که میخواست، میکرد و مسئولان هم در دفترشان نشسته بودند و بخشنامه صادر میکردند.
جنگلنشینی که برای خودش آغُل یا کلبه درست میکرد، برایش مهم نبود که باید درختان را قطع کند. طبق محاسبه نگارنده، برای هر آغلِ متوسط، حدود 40 درخت اَوَرس یا اُرس باید قطع شود. درختی که هر سال، تنها 5/1 میلیمتر به قطرش اضافه میشود و آن درختان، هر یک، چیزی در حدود 50 سانتیمتر قطر داشتند.
حالا این را، در کنار ساخت کارخانه کاغذسازی چوکا در یکی از بهترین نقاط شمال کشور - یعنی تالش - قرار دهید. به جای اینکه میتوانستند در مقابل سوزاندن باقیماندههای مواد مصرفی کارخانه نیشکر هفت تپه در خوزستان، از آنها کاغذ تهیه و تولید کنند، آن را در شمال کشور احداث و ایجاد کردند، اما شاید آنها که به فکر «ملی کردن جنگلهای ایران» افتادند، در این اندیشه بودند که آنها را از انحصار دولت به درآورده و از رانت دولتی نجات دهند تا به دست مردم اداره شوند. غافل از اینکه اگر فرهنگسازی و به اصطلاح زیرساخت آن درست نباشد، نتیجهای حاصل نمیآید و جز ایستایی در ظاهرِ امر، اتفاقی نمیافتد. شاید در ایران، از این دست ملی شدنها، تنها بتوان ملی شدن صنعت نفت را یک واقعه مهم قلمداد کرد که واقعاً رخ داد. به عنوان کسی که عمومِ عمرم را در بیابان و طبیعت سپری کردهام و مسائل زیست محیطی را عملی لمس کردهام، میگویم - و البته نمیدانم، شاید هم اشتباه میکنم - آنچه در ادارهها و دوایر دولتی تحت عنوان قانون، بخشنامه یا دستورالعملهای شِداد و غلاظ، به تصویب میرسد، در عرصه، قابل اجرا نیست.
باید فرهنگسازی شود و آن هم، نه به شکل فرهنگسازی اروپایی و امریکایی یا با زور و سرنیزه، بلکه باید مشکل را در اساس و بنیان تاریخی فرهنگی مان جستوجو کرد. مردم ما حس مالکیت و تعلق خاطر ندارند که اگر داشتند، جنگلهای هیرکانی و ارسباران، در طول 50 سال گذشته از 18 میلیون هکتار به کمتر از 2 میلیون هکتار نمیرسید. شاید به آن سبب که از همان روزگار قدیم، حکومتها مفهومی تحت عنوان «قُرق شاهی» را به رعیت فهماندهاند. در نتیجه هنوز هم، مردمِ ایران، تنها خانه خود را از آن خود میدانند.
تا همه سرزمین ایران را متعلق به خود ندانند و این کمبود تاریخی حل نشود، این درک ایجاد نمیشود. علاوه بر این، افراد پیش از فرهنگمند شدن، ثروتمند شدهاند؛ شخصی را تصور کنید که با اتومبیل آخرین مدل و میلیاردی خود در حال حرکت است. دستی از پنجره بیرون میآید که اگرچه به آن، جواهرات گرانقیمتی بسته شده است اما در حال ریختن و رها ساختن پوست میوه خود در سطح جاده است. مردم ما باید احساس کنند که مِلک طَلق شان، تنها خانه و اتومبیل نیست؛ کوه و دشت و جنگل و دریا و بیابان هم میتواند برانگیزاننده حس تعلق خاطرشان باشد. ای ایرانی اگر وقتی سرود «ای ایران» را میشنوی، اشک در چشمانت جمع میشود، «ایران»ت را حفظ کن.
گزارش خطا
پسندها: 0
ارسال نظر
آخرین اخبار
تعمیرگاه مرکزی نیلان خودرو شمس افتتاح سد گره دولتی اسقاط خودروهای فرسوده ورود دادستانی تهران به خالی فروشی خودرو فروش 3 مدل تویوتا نیلان خودرو آغاز شد نامه هشدار آمیز انجمن واردکنندگان خودرو به دادستان تهران خودرو در محدوده رکود فروردین مرجع نظارت بر کیفیت کاتالیست خودروها تغییر کرد تزریق ۴.۶ همت پول برای اسقاط دودزاها افت ۳۹درصدی تولید خودروهای تجاری ۵ سال بدون کارنامه کیفیت خودرو هشدار جگوار لندروور به کپیکاران چینی اگر کارت سوخت نداشته باشیم چه کنیم؟ رشد تولید خودرو در چین تقریبا متوقف شد ! مرکز تست تصادف AQS در جمع برگزیدگان استاندارد استان تهران قرار گرفت کی ام سی ایگل تمام برقی کرمان موتور معرفی شد +تصاویر صنعت خودرو در مسیر افزایش هزینههای تمامشده وام نوسازی خودرو فرسوده دقیقا به چه کسانی تعلق میگیرد؟ لزوم ورود رئیس جمهور جهت رفع مانع تراشی بانک مرکزی در مسیر واردات خودرو کروز به دنبال تسلط بر مدیریت ایران خودرو است انحصار در انحصار با عرضه «سهام تودلی» دور جدید واگذاری سهام ایران خودرو ابهام حقوقی دارد واکنش مجلس به درخواست تعویق استانداردهای خودرویی تغییر نقشه واردات قطعات خودرو 25 روزه کرولا کراس و کرولا الیت هیبرید را تحویل بگیرید وقتی فوتبال، فراتر از نتیجه یک مسابقه معنا پیدا میکند
شرایط فروش