آماری از دو شغله ها در ایران

کارکردن بیش از استانداردهای تعیین شده یا همان ملاک کار شایسته گذشته از عوارض اقتصادی نظیر بالا رفتن نرخ بیکاری در کشور و سخت شدن جذب متقاضیان تازه به بازار کار ، عوارض اجتماعی و فردی مانند افسردگی، کاهش کیفیت زندگی و ... به همراه دارد .

جمعیت کسانی که بیش از استاندارد کار می کنند هر چند در شهرها بیشتر از روستاهاست اما بررسی ها نشان می دهد جمعیت روستاییانی که مجبورند بیش از یک شغل داشته باشند نیز قابل توجه است .

 به طور متوسط 41.5 درصد شاعلان شهری اعم از زن و مرد و 39.6 درصد خانوارهای روستایی بیش از استاندارد فعالیت می کنند . پایین بودن دستمزد نسبت به هزینه های زندگی در ایران از مهمترین عوامل بالا بودن ساعت کاری شاغلان در کشور است .

با اینکه بخش قابل توجهی از ایرانیان  مجبورند برای تامین هزینه های زندگی بیش از استاندارد کار کنند اما در کل خانوارهای ایرانی هر ساله با کسری بودجه روبرو هستند . این بدان معناست که خرج آنها بیش از دخلشان است و در نتیجه پس انداز معنای چندانی در زندگی ایرانی ندارد . اقتصاد متورم نیز سبب شده است پس انداز به شکل پول نقد جایگاه چندانی در ایران نداشته باشد.

نرخ بیکاری در حال حاضر در حدود 10.9 درصد در کشور است . برآوردها نشان می دهد اگر دستمزد هشت ساعت کار در ایران برای تامین هزینه های زندگی کافی بود، نرخ بیکاری کاهشی قابل توجهی را تجربه می کرد. فشار دستمزد از یک سو سبب می شود شاغلان مجبور به کار بیش از استاندارد شوند و از سوی دیگر نیز در موعد مقرر ، یعنی بازنشستگی از بازار کار خارج نشوند چرا که پس از بازنشستگی نیز در صدد یافتن شعلی تازه برای تامین هزینه های زندگی برمی آیند .