کد خبر:
۵۹۲۵۳ ۱۶:۱۸
۱۳۹۶/۰۴/۱۹
رئیس اتحادیه دارندگان پارکینگ:
اگر کسی پارکینگ بزند، دستش را میبوسیم
پدال نیوز- رئیس اتحادیه دارندگان تعمیرگاه و اتوسرویس و توقفگاه و پارکینگ تهران تاکید کرد: شهری به وسعت تهران فقط ۱۰۰ پارکینگ خصوصی دارد و در مجموع شرایط در این شهر به گونهای است که افراد هیچ گونه رغبتی برای ایجاد پارکینگهای جدید ندارند.
به گزارش "پدال نیوز" به گزارش پدال نیوز به نقل از ایسنا ، علیرضا رأسی اظهار کرد: داستان پارکینگها تاکنون بارها و بارها تکرار شده اما برای چندمین بار باید بگوییم که شهری مانند تهران با این وسعت و گستردگی چیزی به نام پارکینگ نداشته و تهران پایتخت بدون پارکینگ است؟!
وی بیان کرد: شهرداری به عنوان متولی ساخت پارکینگ محسوب میشود و تا امروز بخش خصوصی در تهران حدود 100 پارکینگ ساخته است اما با توجه به تعداد خودروهایی که در شهری مانند تهران وجود دارد، واقعا 100 پارکینگ چه تاثیری میتواند داشته باشد؟
رئیس اتحادیه دارندگان تعمیرگاه و اتوسرویس و توقفگاه و پارکینگ تهران ادامه داد: تعرفهای که برای پارکینگها در نظر گرفته شده، از سال 1394 تاکنون تغییری نکرده است از سوی دیگر این تعرفه منطقی نبوده و هیچ پارکینگی نمیتواند با هزینه سه هزار تومانی امورات خود را بچرخاند، در چنین شرایطی واحدها مجبور به تخلف شده و قیمتهایی متفاوت را به ناچار اعمال میکنند.
عضو هیات مدیره اتاق اصناف همچنین عنوان کرد: طبق قانون هم مصوباتی وجود دارد که اگر افراد ملک خود را در حوزههایی مانند سینما، پمپ بنزین، حمام عمومی و یا پارکینگ مورد استفاده قرار دهند، بعدها برای تغییر کاربری آن لازم است رقمی بسیار بالا را به عنوان هزینه تغییر کاربری پرداخت کنند. در چنین شرایطی اگر همچنان فردی حاضر باشد ملک خود را به پارکینگ اختصاص دهد، ما حتی حاضریم دست او را ببوسیم. اما سالهاست که کسی برای دریافت جوازهای راهاندازی پارکینگ اقدام نمیکند.
رأسی با بیان اینکه اکنون داستان پارکینگها داستانی بسیار غمانگیز است، اظهار کرد: شهرداری به عنوان نهادی که متولی ساخت پارکینگ در شهر به شمار میرود، معلوم نیست طی این سالها چه تعداد پارکینگ ایجاد کرده اما به هر حال همه میدانیم که تعداد پارکینگها در شهری مانند تهران به هیچ عنوان جوابگوی نیاز مردم و تعداد اتومبیلهایی که در شهر وجود دارد، نیست.
وی همچنین یادآور شد: شهرداری حتی برای گرفتن عوارضی مانند پسماند نیز از پارکینگها هزینه دریافت میکند در حالی که واقعا شاید این واحدها چنین استفادهای نداشتهاند بر همین اساس در مجموع شرایط به گونهای پیش میرود که پارکینگداران مجبور میشوند به جای هزینه سه هزار تومانی رقمی حدود 10 هزار تومان را مطالبه کنند اما در شرایطی که قیمتگذاری منطقی نباشد واقعا چگونه میتوان جلوی این موضوع را گرفت؟! آیا اصلا میتوان یک ملک با متراژ هزار تا دو هزار متر را صرف ساخت پارکینگ کرد و برای هر ماشین شبانهروزی 3 هزار تومان دریافت کرد؟!
رأسی به داستان قیمتگذاری پارکینگها نیز اشاره کرد و گفت: شنیدهام که جایی مانند فرودگاه مهرآباد برای یک روز نگهداری ماشین در فرودگاه هزینهای معادل 25000 تومان دریافت میکند و توجیه برای دریافت چنین مبلغ بالایی آن است که با این هزینه برای مردم مقرون به صرفه نخواهد بود که خودروی خود را در پارکینگ بگذارند و به همین دلیل از آوردن خودرو صرف نظر میکنند با این وجود پارکینگهای درون شهر موظفند هزینهای بین سه تا چهار هزار و 500 تومان دریافت کنند که واقعا این قیمت منطقی نیست.
وی در پایان گفت: اکنون قیمت یک شبانهروز نگهداری ماشین در یک پارکینگ مسقف 4000 تومان ،غیر مسقف 3500 تومان و پارکینگی که در محدوده طرح تر افیک باشد حدود 4500 تومان تعریف شده است. ما انتظار داریم که این تعرفه واقعی شده و به 10 هزار تومان برسد اما زمانی که پیشنهاد خود را به اتاق اصناف میبریم این هزینه تا 8000 تومان کاهش پیدا میکند و زمانی که پیشنهاد 8000 تومان به وزارت صنعت و معدن میرسد، 6000 تومان شده و وقتی به سازمان حمایت از مصرفکننده ارجاع میشود، در نهایت 3000 تومان اعلام میشود. در چنین شرایطی واقعا چگونه میتوان از واحدهای مختلف صنف انتظار داشت که ملک و سرمایه خود را در این راه صرف کر ده و حتی هزینههای ابتدایی خود را هم نتوانند از طریق کارشان جبران کنند؟!
وی بیان کرد: شهرداری به عنوان متولی ساخت پارکینگ محسوب میشود و تا امروز بخش خصوصی در تهران حدود 100 پارکینگ ساخته است اما با توجه به تعداد خودروهایی که در شهری مانند تهران وجود دارد، واقعا 100 پارکینگ چه تاثیری میتواند داشته باشد؟
رئیس اتحادیه دارندگان تعمیرگاه و اتوسرویس و توقفگاه و پارکینگ تهران ادامه داد: تعرفهای که برای پارکینگها در نظر گرفته شده، از سال 1394 تاکنون تغییری نکرده است از سوی دیگر این تعرفه منطقی نبوده و هیچ پارکینگی نمیتواند با هزینه سه هزار تومانی امورات خود را بچرخاند، در چنین شرایطی واحدها مجبور به تخلف شده و قیمتهایی متفاوت را به ناچار اعمال میکنند.
عضو هیات مدیره اتاق اصناف همچنین عنوان کرد: طبق قانون هم مصوباتی وجود دارد که اگر افراد ملک خود را در حوزههایی مانند سینما، پمپ بنزین، حمام عمومی و یا پارکینگ مورد استفاده قرار دهند، بعدها برای تغییر کاربری آن لازم است رقمی بسیار بالا را به عنوان هزینه تغییر کاربری پرداخت کنند. در چنین شرایطی اگر همچنان فردی حاضر باشد ملک خود را به پارکینگ اختصاص دهد، ما حتی حاضریم دست او را ببوسیم. اما سالهاست که کسی برای دریافت جوازهای راهاندازی پارکینگ اقدام نمیکند.
رأسی با بیان اینکه اکنون داستان پارکینگها داستانی بسیار غمانگیز است، اظهار کرد: شهرداری به عنوان نهادی که متولی ساخت پارکینگ در شهر به شمار میرود، معلوم نیست طی این سالها چه تعداد پارکینگ ایجاد کرده اما به هر حال همه میدانیم که تعداد پارکینگها در شهری مانند تهران به هیچ عنوان جوابگوی نیاز مردم و تعداد اتومبیلهایی که در شهر وجود دارد، نیست.
وی همچنین یادآور شد: شهرداری حتی برای گرفتن عوارضی مانند پسماند نیز از پارکینگها هزینه دریافت میکند در حالی که واقعا شاید این واحدها چنین استفادهای نداشتهاند بر همین اساس در مجموع شرایط به گونهای پیش میرود که پارکینگداران مجبور میشوند به جای هزینه سه هزار تومانی رقمی حدود 10 هزار تومان را مطالبه کنند اما در شرایطی که قیمتگذاری منطقی نباشد واقعا چگونه میتوان جلوی این موضوع را گرفت؟! آیا اصلا میتوان یک ملک با متراژ هزار تا دو هزار متر را صرف ساخت پارکینگ کرد و برای هر ماشین شبانهروزی 3 هزار تومان دریافت کرد؟!
رأسی به داستان قیمتگذاری پارکینگها نیز اشاره کرد و گفت: شنیدهام که جایی مانند فرودگاه مهرآباد برای یک روز نگهداری ماشین در فرودگاه هزینهای معادل 25000 تومان دریافت میکند و توجیه برای دریافت چنین مبلغ بالایی آن است که با این هزینه برای مردم مقرون به صرفه نخواهد بود که خودروی خود را در پارکینگ بگذارند و به همین دلیل از آوردن خودرو صرف نظر میکنند با این وجود پارکینگهای درون شهر موظفند هزینهای بین سه تا چهار هزار و 500 تومان دریافت کنند که واقعا این قیمت منطقی نیست.
وی در پایان گفت: اکنون قیمت یک شبانهروز نگهداری ماشین در یک پارکینگ مسقف 4000 تومان ،غیر مسقف 3500 تومان و پارکینگی که در محدوده طرح تر افیک باشد حدود 4500 تومان تعریف شده است. ما انتظار داریم که این تعرفه واقعی شده و به 10 هزار تومان برسد اما زمانی که پیشنهاد خود را به اتاق اصناف میبریم این هزینه تا 8000 تومان کاهش پیدا میکند و زمانی که پیشنهاد 8000 تومان به وزارت صنعت و معدن میرسد، 6000 تومان شده و وقتی به سازمان حمایت از مصرفکننده ارجاع میشود، در نهایت 3000 تومان اعلام میشود. در چنین شرایطی واقعا چگونه میتوان از واحدهای مختلف صنف انتظار داشت که ملک و سرمایه خود را در این راه صرف کر ده و حتی هزینههای ابتدایی خود را هم نتوانند از طریق کارشان جبران کنند؟!
گزارش خطا
پسندها: 0
ارسال نظر
آخرین اخبار
فورد به خواسته ترامپ اعتنا نکرد فروش شاسی بلند بی وای دی در اروپا ممنوع شد همکاری ۳ خودروساز ژاپنی برای کاهش هزینههای تولید شبکه خدمات پس از فروش راسا موتور به 25 نمایندگی رسید تعمیرگاه مرکزی نیلان خودرو شمس افتتاح شد گره دولتی اسقاط خودروهای فرسوده ورود دادستانی تهران به خالی فروشی خودرو فروش 3 مدل تویوتا نیلان خودرو آغاز شد نامه هشدار آمیز انجمن واردکنندگان خودرو به دادستان تهران خودرو در محدوده رکود فروردین مرجع نظارت بر کیفیت کاتالیست خودروها تغییر کرد تزریق ۴.۶ همت پول برای اسقاط دودزاها افت ۳۹درصدی تولید خودروهای تجاری ۵ سال بدون کارنامه کیفیت خودرو هشدار جگوار لندروور به کپیکاران چینی اگر کارت سوخت نداشته باشیم چه کنیم؟ رشد تولید خودرو در چین تقریبا متوقف شد ! مرکز تست تصادف AQS در جمع برگزیدگان استاندارد استان تهران قرار گرفت کی ام سی ایگل تمام برقی کرمان موتور معرفی شد +تصاویر صنعت خودرو در مسیر افزایش هزینههای تمامشده وام نوسازی خودرو فرسوده دقیقا به چه کسانی تعلق میگیرد؟ لزوم ورود رئیس جمهور جهت رفع مانع تراشی بانک مرکزی در مسیر واردات خودرو کروز به دنبال تسلط بر مدیریت ایران خودرو است انحصار در انحصار با عرضه «سهام تودلی» دور جدید واگذاری سهام ایران خودرو ابهام حقوقی دارد واکنش مجلس به درخواست تعویق استانداردهای خودرویی تغییر نقشه واردات قطعات خودرو
شرایط فروش