بریدن روبان مهم تر است یا کوتاه کردن دست نیاز خودروسازان
اما با گذشت بیش از ۲ ماه همچنان معاونت ها دست نخورده باقی مانده اند. این مساله از یک سو شاید نشان دهنده این باشد که وزیر صمت دنبال تیم بازی و آوردن افراد نزدیک به خود نیست و از سوی دیگر شاید بیانگر این باشد که از عملکرد معاونت ها راضی است ویا در حال بررسی کارنامه وعملکرد آنان است تا اگر تغییر وتحولی هم قرار است رخ دهد با دلیل ومنطق باشد.
این موضوع نیز از جهات گوناگون قابل بررسی است؛وزیر صمت دل در گروه ویا نهادی ندارد و آمده است کارکند؛معاونت ها عملکرد قابل دفاعی و همچنین برنامه هایی برای پیش برد وظایف صمت دارند.به نحوی که جابه جایی وتغییر آنان این برنامه ها را با وقفه و اخلال و در نتیجه صمت را با مشکل مواجه خواهد کرد.
اما به نظر می رسد برخی از این معاونت بیشتر یک نام است که بر سر دفتری در وزارت صمت نوشته و یک پست ایجاد شده است. مانند معاونت امور صنایع در واقع با توجه به وظایف آن، به نظر می رسید نقش بسیار پر رنگ تری طی سال های اخیر از خود به یادگار می گذاشت.اما هر چه که بیشتر جست وجو می شود کمتر نتیجه ای یافت می شود.خاصه اینکه طی سال های اخیر به گفته وزیر صمت مردم حس خوبی به صنعت خودروسازی کشور ندارند.
بنابراین در شرایطی که صنعت کشور با بحران های متوالی ناشی از ممنوعیت واردات ،تحریم ،افزایش نرخ ارز و مشکلات ناشی از کرونا روبه رو شد توقع می رفت که این معاونت بنابر وظایفی که به او محول شده است نقش اساسی ایفا کند. وظایفی همچون ،انجام همکاری های لازم به منظور فراهم شدن تسهیلات و حمایتها و ارائه راهنمائی های لازم برای سرمایه گذاری داخلی و خارجی در فعالیتهای صنعتی،
نظارت بر فعالیتهای صنعتی به منظور تحقق سیاستها و برنامه های بخش صنعت کشور،بررسی موانع و نیز پیشنهاد راهکارهایی به منظور افزایش توان رقابتی و صادراتی صنایع،بررسی ، مطالعه و ارائه راهکارهای انگیزشی و تشویقی جهت توسعه تحقیقات کاربردی به منظور افزایش توان تکنولوژیکی و رقابتی واحدهای تولیدی و صنعتی .
اما بر خلاف آنچه وظیفه بود و وتصور می شد این معاونت در این وظایف که بخشی از وظایف محوله هستند عملکرد قابل قبولی از خود به یادگار نگذاشته است.به عنوان مثال در خصوص راهنمایی لازم برای سرمایه گذاری های خارجی ؛ کشور درگیر تحریم بوده و هست .ایران نیز کشوری است که حداقل با توجه به فاصله نرخ ارز می توان بستر مناسبی برای سرمایه گذاران خارجی باشد.اما در این اوضاع و احوال به جای اینکه شرایط ورود سرمایه های خارجی به کشور تسهیل شود تا از این طریق هم نیازهای کشور برطرف و هم تحریم ها کمرنگ شود،مشاهده می شود که نه تنها این اتفاق رخ نداده است بلکه بخشی از بدنه تولید نیز متوقف شده است؛ برای مثال صنعت خودرو.
با اعلام آغاز تحریم ها بسیاری از شرکای ایرانی به سرعت کشور را ترک کردند.خودروسازان ماندند و تعداد زیادی حواله های معوق.در این شرایط غول های خودروساز با توجه به بنیه و پتانسیلی که دارند به نحوی از انها توانستند بر این مشکل فائق آمده و مطالبات مردم را دیر یا زود به صفر نزدیک کنند.اما خودروسازان کوچک وبخش خصوصی از این امر ناتوان بودند.شرایط به گونه پیش رفت که مشتریان شاکی راهی به جز پناه به قوه قضائیه نیافتند .این قوه هم بنا بر وظیفه خود حکم جلب و یا تعقیب صادر کرده است.در این حالت هم بخش زیادی از مردم دستشان از داشتن خودرو خالی ماند و هم کارخانه (به رغم کم کاری در برخی زمینه ها) با خاموش شدن چراغ همراه شدند. به بیان دیگر هم سرمایه های خودروساز راکد مانده است ،هم نیروی کار آن بیکار شده است و هم مردم به خودروی خود نرسیده است.توقع می رفت که در این شرایط با توجه به جایگاه صنعت خودرو و تاثیر روانی آن در اقتصاد کشور این معاونت با درک صحیح وظایف خود ،دنبال کار را می گرفت وبه عنوان حکم در میان ماجرا می ایستاد تا هم از یک سو چرخ صنعت روان تر بچرخد،بازار خودرو با تولید بیشتر تنظیم شود ،سرمایه ها سودآور شوند،نرخ بیکاری کاهش یابد و همچنین حق مردم نیز احقاق شود. با این حال بر خلاف تمام تصورات این امر رخ نداده است.
در سایر وظایف نیز این قصور دیده می شود؛آیا طی این مدت تولید کنندگان برای ترخیص کالایی که ساخت داخل ندارد با مشکل مواجه نبوده اند.آیا برای تسهیل در تولید مشکلاتی نداشته اند؟آیا شرایط برای رقابت فراهم شده است ؟آیا در حال حاضر که تعداد زیادی خودروی ناقص به دلیل کمبود قطعات های تک ،تجاری نشده و کف کارخانه ها خوابیده اند راهی برای برطرف کردن آن دیده شده است؟آیا وظیفه این معاونت تنها همراهی با وزیر در برخی مراسم ونظاره بریدن روبان است؟
شاید برخی در پاسخ به میزهای داخلی سازی که شماره پنج رسیده است اشاره کنند که در جواب باید گفت مسئول این کار "ایدرو” بوده است. بارها در رسانه ها مختلف اشاره شده است که اگر قرار مدیری جا به جا شود باید دلیل آن اعلام شود تا هم مردم و هم مدیران ومسئولان بدانند که چه کاری را نتواسته اند انجام بدهند.این پرسش و یا درخواست به صورت دیگری هم صادق است؛اینکه اگر قرار است مدیر یا معاونی ابقا شود،دلیل آن چیست؟
