کشور سازنده خودرو چقدر اهمیت دارد؟

پاسخ فوری بسیاری از شهروندان بریتانیایی این بود: بله، البته. لندرور در بریتانیا مستقر شده و کار طراحی و توسعه و مهندسی دیفندر جدید هم در بریتانیا انجام شده است. پیشرانه‌های آن در بریتانیا ساخته خواهند شد و آخرین نسخه از مدل میراث بزرگ و پرافتخار بریتانیا به‌حساب می‌آید. از دیدگاه بسیاری از شهروندان بریتانیایی، این خودرو هنوزهم انگلیسی محسوب می‌شود؛ حتی اگر در اسلواکی ساخته شود و لندرور متعلق به شرکت تاتاموتورز هند باشد. واقعیت این است که همه‌چیز به احساس و ادراک بستگی دارد و خودروها واقعا ملیت منحصربه‌فردی ندارند.

شرکت‌های خودروسازی اکنون عملیات جهانی خود را با امکانات طراحی و مهندسی و تولید در کشورها و قاره‌های مختلف گسترش می‌دهند. قطعات و سیستم محرکه‌ی خودرویی خاص را تیمی چندملیتی از مهندسان در یک کشور طراحی می‌کنند و در کشور دیگری ساخته می‌شود و سرانجام در کشور سومی مونتاژ خواهد شد. بااین‌حال، اکثر خودروها هنوزهم با ملیت خاصی شناخته می‌شوند که عمدتا با ترکیبی از میراث و بازاریابی و احساس عمومی به‌دست می‌آید.

به‌عنوان مثال، برند مینی متعلق به گروه خودروسازی بی‌ام‌و آلمان است؛ اما هنوزهم بسیاری از مردم آن را خودرویی بریتانیایی می‌دانند. بااین‌حال، بیشتر افراد تصور نمی‌کنند شاسی‌بلند مینی کانتری‌من که در هلند ساخته می‌شود، درمقایسه‌با مدل‌های ساخته‌شده در آکسفورد، تعلق کمتری به بریتانیا دارد. درمقابل، نیسان قشقایی که با افتخار در ساندرلند ساخته می‌شود، بسیاری افراد آن را انگلیسی نمی‌دانند. درحقیقت، آن‌ها نیسان قشقایی را محصولی ژاپنی می‌دانند که فقط در انگلیس به مرحله‌ی تولید می‌رسد.

نمونه‌های غیربریتانیایی نیز درباره‌ی این موضوع وجود دارد. به‌عنوان مثال، بسیاری از افراد احساس می‌کنند که مدل جدید ولوو S60 سوئدی است؛ حتی اگر در ایالات متحده‌ی آمریکا ساخته شده و ولوو هم متعلق به شرکت چینی جیلی باشد. در جمهوری چک، خودروهای اشکودا هنوزهم با افتخار به‌عنوان خودروهایی متعلق به این کشور به‌حساب می‌آیند؛ هرچند این شرکت متعلق به گروه آلمانی فولکس‌واگن است.