موتورسیکلت‌های عجیب و پیشرانه های بسیار قوی +تصاویر

دلیل به کار بردن این موتور‌ها در وحله اول صرفا جهت نمایش و خودنمایی است اما دلایل دیگری هم برای آن وجود دارد.

یکی از دلایل آن اضافه کردن یک ظاهر خاص و منحصر به فرد به موتورسیکلت است. پیشرانه های موتورسیکلت معمولا اندازه بزرگی ندارند و فضای خالی‌ آن را با کیت بدنه پر می‌کنند. اما پیشرانه‌های رادیال به دلیل داشتن شکل خاص، تمامی این فضا را پر می‌کند و همچنین ظاهری جذاب به موتورسیکلت می‌دهد.

یکی دیگر از دلایل آن، داشتن قدرت بسیار زیاد این پیشرانه‌ها است. قدرت آن‌ها معمولا بین 200 تا 400 اسب بخار است که برای یک موتورسیکلت قدرتی بسیار زیاد محسوب می‌شود.

مزایا و معیب
این نوع موتورسیکلت‌ها نسبت به آن‌هایی که دارای پیشرانه های خطی هستند دارای مزایا و معایبی هستند:

• مزایا

این پیشرانه‌ها دارای وزن کمتری نسبت به پیشرانه‌های خطی هستند و باعث می‌شوند تا وزن موتورسیکلت کاهش پیدا کند.
عمر این پیشرانه‌ها نسبت به پیشرانه‌های خطی Twin Cam بیشتر و استحلاک آن‌ها نیز کمتر است.

رادیال‌ها دارای میل لنگ‌های کوتاه تر هستند و همچنین ساز و کار این پیشرانه ها بسیار ساده تر است.

• معایب

این پیشرانه ها به دلیل اندازه بزرگ و همچنین شکل غیرآیرودینامیک، موجب افزایش مقاومت هوا در هنگام حرکت می‌شود.

تمامی موتورسیکلت‌های رادیال دارای سیستم پوشراد هستند. شاید قدرت آن‌ها از موتورهای تک یا دو سیلندر خطی بیشتر باشد اما در کل پیشرانه‌های خطی راندمان بالاتری دارند و نسخه‌های چهار سیلندر به بالا (در زمان خود) می‌توانند کارایی بسیار بهتری نسبت به این موتورسیکلت‌ها داشته باشند.

یکی از مشکلات عمده این پیشرانه ها هواخنک بودن آن‌ها است. این پیشرانه‌ها، برعکس پیشرانه‌هایی که با مایع خنک می‌شوند، در صورت در جا کار کردن به شدت آسیب می‌بینند. در هواپیما، این موتورها به دلیل فشار هوای ورودی از سمت ملخ، خنک می‌شد اما در موتورسیکلت‌ها به دلیل عدم وجود ملخ، این مشکل وجود دارد در نتیجه استفاده از فن کمکی در آن ها توصیه می شود.

پیشرانه‌های رادیال در پس دیگر در صنعت هوایی تولید نمی‌شوند و با مواردی مانند موتور جت جایگزین شدند.

در حال حاضر پیشرانه‌های رادیال در موتورسیکلت ها تنها به دلیل نمایش و خاص بودن به کار می‌روند و از همین رو تملک یکی از آن ها هزینه زیادی را به همراه خواهد داشت.