شاکری در واکنش به استعفای طلایی

به گزارش "پدال نیوز" به گزارش پدال نیوز، مجتبی شاکری عضو کمیسیون فرهنگی و اجتماعی شورای شهر تهران در گفت‌وگو با خبرنگار باشگاه خبرنگاران؛ با بیان اینکه حضور شورایاری‌ها در ضمن فرصت مغتنمی برای بررسی مشکلات و مسائل مناطق و محلات بود،اظهارداشت: شورایاری‌ها با توجه به اینکه اطلاعات بسیار خوبی از منطقه و محلات دارند بسیار ارزشمند و حائز اهمیت است.
 
وی افزود: در سال اول از شورای چهارم هم جلسه‌های شورایاری برگزار می‌شد، اما در سال دوم با تاخیر مواجه شد که بالاخره تصمیم گرفتند تا جلسه روز سه شنبه یک ساعت زودتر آغاز شود و گزارش شورایاری‌ را ارائه دهند.
 
عضو کمیسیون فرهنگی و اجتماعی شورای شهر تهران با بیان اینکه گزارش شورایاری‌ها جزء مصوبات شورا بوده و رئیس شورا نیز از آن دفاع می‌کردند، تصریح کرد: در سال اول با کمبود وقت برای گزارش شورایاری‌ها مواجه بودیم و زمان برای پرسش و پاسخ نداشتیم از این رو آغاز جلسه در ساعت 8 صبح رای گیری شد تا وقت کافی برای این کار داشته باشیم و البته جلسات خوبی برگزار شد.
 
شاکری ادامه داد: از استعفای آقای طلایی شگفت زده شدم چرا که می‌توانستند این موضوع را در قالب تذکر در صحن مطرح کنند و با ارائه تذکری به هیئت رئیسه این موضوع را برطرف کنند.
 
وی با بیان اینکه این موضوع از روش‌های دیگری نیز قابل پیگیری بود، افزود: استعفای آقای طلایی شتاب زده بود چرا که با طرح این مسئله در شورا و گرفتن رای اعضا می‌توانستیم رئیس شورا را به گرفتن تصمیم صحیح هدایت کنند و این موضوع در حد استعفا نبود.
 
شاکری با اشاره به اهمیت شورایاری‌ تصریح کرد: شورایاری‌ها فرصت بسیار خوبی برای  رفع معضلات شهر است و شورایاری‌ها چشم بینایی شهر هستند از این رو به بهترین شیوه می‌توانستیم از نیازها و مشکلات محل مطلع شویم و باید از جلسات شورایاری‌ در صحن دفاع کرد ولی استعفا راه حل برخورد با این موضوع نیست و باید در برابر مشکلات ایستاد تا بتوانیم به نحو صحیح معضلات را حل کنیم.
 
عضو پارلمان شهری تاکید کرد: باید در هر مقام و جایگاهی هستیم مقاومت کنیم.
 
شاکری گفت: اعتقاد دارم که عضو شورا نباید در نیمه راه شورا را رها کند چرا که این روزها موضوع انتخابات مجلس مطرح است و رها کردن شورا در نیمه راه به معنی جفا به رای مردن است و دوستان در این 2 سال تجربیات بسیاری را برای رسیدن به نقطه مطلوب دست پیدا کردند و باید تا آخر ایستاد.