تعریف استانداردهای جدید در خصوص بوی داخل خودرو

به گزارش "پدال نیوز" به گزارش پدال نیوز، وقتی شما خودروی نو می خرید، انواعی از بوها از خودرو به مشام شما می رسند که لزوماً در کارخانه مثل عطر و ادکلن روی خودرو نپاشیده اند. اکثر این بوها به دلیل به کار گرفتن مواد صنعتی ساخت بشر هستند. برخی از این بوها مربوط به قطعات اورگانیک هستند اما بیشتر آنها به دلیل موادی مثل استالدئید، بنزن،‌ فورمالدئید،‌ استیرن،‌ تولوئن و زایلین به مشام می رسند. از اساس برخی از بوها در طول روز با گرم شدن هوا از سطوح قطعات پلاستیکی متساعد می شوند و در شب دوباره به دلیل سرد شدن هوا به سطوح پلاستیک باز می گردند. اگر مقدار این مواد بودار متساعد شده زیادتر از حد تحمل انسان باشند علائمی مثل حالت تهوع، سردرد،‌ خارش و اساساً واکنش های آلرژی را باعث می شوند.

برای نمونه خودروی هیوندایی پالیسید Palisade بوی داخل کابین آن شبیه به سیر و جوراب کهنه است. این بو علاوه بر این که ناخوشایند است می تواند سمی هم باشد. برای همین نهادهایی شکل گرفته اند که در حال مبارزه با «متساعد شدن بوهای زیان بار» در داخل خودرو هستند.

کمیسیون اقتصادی اروپا در سازمان ملل از سال 2014 توجه به این موضوع را در دستور کار خود قرار داده و فعالیت های آن به طور رسمی از 2017 شروع شده است. در ماه ژوئن امسال هم راهنمای استانداردهای هوای داخل خودرو را منتشر کرده است.

در آسیا اعتراض به بوی نامطبوع یا مضر داخل خودرو بیشتر متداول است. در سال 2012 در چنین قوانینی معرفی شد که خودروسازان به طور داوطلبانه برای کاهش بوی نامطبوع و مضر داخل کابین اقدام کنند. جی دی پاور در چین هم نظرسنجی در خصوص بوی نامطبوع داخل خودرو انجام داده است. در چین این موضوع در خرید خودروهای جدید به مسئله مهمی تبدیل شده است.

راهنمای استاندارد پیشنهادی سازمان ملل هنوز در حد داوطلبانه است و برای اجباری شدن نیاز به تصویب و اجرا در کشورها دارد. اما آن طور که از شواهد بر می آید وقتی زمزمه های استاندارد پیش می آید،‌ به زودی جدی و سخت گیرانه می شود.

همین حالا خودروهای جدید مرسدس بنز در مدل های کلاس اس و خودروی برقی ایر محصول خودروساز نوظهور لوسید در حال استفاده از موادی هستند که بوی داخل کابین را به حداقل برساند. اما به طور طبیعی روی قیمت خودرو اثر می گذارد و به کارگیری مواد مرغوب تر به معنی گران تر شدن خودرو است. اگر قرار باشد خودروها در تولید انبوه از موادی استفاده کنند که بوی نامطبوع و زیان کمتری داشته باشند،‌ باید قیمت مواد اولیه مرغوب به مقیاس اقتصادی برسد.